تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 494

مساهمون:

ص٤٩٤
از اسماعيل بن محمد بن جعفر روايت شده است كه او گفت : به برادرم - كه در كنارم ايستاده و مأمون بالاى قبر بود - گفتم : آيا بهتر نيست در مورد بدهى شيخ با مأمون صحبت كنيم ، زيرا كه اكنون فرصت را مناسب مىبينم . مأمون از ما پرسيد : چه مقدار بدهى بر عهدهء ابو جعفر مانده است ؟ گفتم : بيست و پنج هزار دينار . مأمون گفت : خداوند بدهىاش را ادا كرد . او به چه‌كسى وصيت نمود ؟ گفتيم : به يكى از فرزندانش در مدينه به نام يحيى وصيت كرد . مأمون گفت : او در مدينه نيست بلكه در مصر است و ما از خارج شدنش از مدينه آگاه بوديم ولى دوست نداشتيم پدر مرحومش را از اين خبر آگاه سازيم مبادا ناراحت شود چون مىدانست كه ما با خروج وى از مدينه موافق نيستيم . * على بن جعفر رضى اللّه عنه از راويان حديث و فردى درست كار و بسيار باتقوا و با فضل بود ، و همواره همراه و ملازم برادرش امام موسى كاظم عليه السّلام بود و روايات بسيارى از ايشان نقل كرد . * عباس بن جعفر رضى اللّه عنه نيز مردى فاضل و با مروّت بود . * امّا موسى بن جعفر عليه السّلام بهترين و گرامىترين فرزندان امام صادق عليه السّلام و معروف‌ترين آنان در بين مردم بود ، و در زمان خودش كسى بخشنده‌تر از او يافت نمىشد ، و احدى به پرهيزكارى ، فقاهت ، شكوه و عظمت او نمىرسيد و عموم شيعيان و پيروان پدر ايشان بر امامت آن حضرت متفق القول بودند ، و از پدر ايشان روايات و احاديث متعددى روايت شده است كه به صراحت بر امامت وى دلالت دارند و مردم مسايل دينى را از او فرا گرفتند . همچنين نشانه‌ها و دلايل اعجازآميز از او روايت شده كه هيچ ترديد و شبهه‌اى در امام و حجت بودن ايشان باقى نمىگذارد .