تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 463

مساهمون:

ص٤٦٣
تاريخ شهادت زيد مصادف بود با روز دوشنبه دوم صفر سال 120 هجرى در سنّ چهل و دو سالگى . * حسين بن على بن الحسين مردى فاضل و پرهيزكار بود و احاديث بسيارى از پدرش على بن الحسين عليه السّلام و عمه‌اش فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام و برادرش ابو جعفر ( امام باقر عليه السّلام ) روايت نموده است . * احمد بن عيسى از پدرش روايت كرده است كه مىگفت : حسين بن على بن الحسين را مىديدم كه دعا مىكرد ؛ پس با خود مىگفتم : اين مرد دست خود را پايين نمىآورد مگر اينكه دعايش دربارهء همهء مردم مستجاب شود . * حرب طحّان از سعيد - كه همراه حسن بن صالح بود - روايت كرده است كه : من كسى خدا ترس‌تر از حسن بن صالح نديده بودم تا اينكه به مدينه آمدم و حسين بن على بن الحسين را ديدم پس كسى خداترس‌تر از او نيافتم ، و شدت ترس وى به حدّى بود كه گويى او را وارد جهنم نموده سپس خارج كرده باشند . * يحيى بن سليمان بن الحسن ، از عمويش ابراهيم بن الحسين ، از پدرش حسين بن على بن الحسين روايت كرد كه او گفت : ابراهيم بن هشام مخزومى كه حاكم مدينه بود روز جمعه ما را نزديك منبر جمع مىنمود و شروع به فحاشى و ناسزاگويى به على عليه السّلام مىكرد . روزى حاضر شدم ، آنجا مملو از جمعيت بود ، پس به منبر چسبيدم و در همان حال خوابم گرفت پس قبر را ديدم كه شكافته شد و مردى با لباس‌هاى سفيد از آن قبر بيرون آمد و به من گفت : اى ابا عبد اللّه ! آيا سخنان اين مرد تو را محزون نمىكند ؟ گفتم : چرا به خدا سوگند كه همين‌طور است . گفت : چشمانت را باز كن و ببين خدا با او چه‌كار خواهد كرد . پس او را ديدم كه چون نام على عليه السّلام را بر زبان آورد در همان لحظه از بالاى منبر به زير پرتاب شد و مرد - لعنت خداوند بر او باد - .