وَدِكَ - يَوْدَكُ وَدَكاً : چرب و فربه شد .
وَدَّكَ - تَوْدِيكاً [ ودك ] الثريدَ : به غذا گوشت و چربى افزود .
الوَدَك - چربى گوشت يا پيه ؛ « وَدَكُ المِيتةِ » : آنچه كه از مردار روان باشد ؛ « رَجُلٌ ذو وَدَكٍ » : مرد چاق و فربه .
الوَدِك - چاق و فربه .
وَدَنَ - - وَدْناً الشيءَ : آن چيز را كوتاه كرد ، آن چيز را كم و كوچك كرد ، آن را كوبيد ، - ه بالعصا : او را با چوب زد ، - وَدْناً و وِدَاناً الشّيءَ : آن چيز را خيس و نمدار كرد ، - الجِلْدَ : پوست را زير خاك دفن كرد تا نرم شود .
الوَدُود - [ ودّ ] : بسيار دوستدار ، دوست و محبوب ؛ - « هو وَدُودٌ و هي وَدُودٌ » : او با محبت بسيار است .
الوَدُوك - « دَجَاجَةٌ وَدُوكٌ » : مرغ فربه و درشت اندام .
الوَدِيّ - [ ودي ] : فسيلهاى كوچك نخل .
الوَدِيَّة - واحد ( الوَدِىّ ) است .
الوَدِيد - [ ودّ ] : دوست ، ج اوِدّة و اودّاء ، اسم جمع است به معناى دوستداران .
الوَدِيس - گياه خشك .
الوَديع - ج وُدَعَاء : آرام ، ساكن ، اميد بخش ، گور ، پيمان .
الوَدِيعَة - ج وَدَائِع : مؤنث ( الوَدِيع ) است .
آنچه كه به وديعه گذارند .
الوَدِيفَة - باغ سرسبز .
الوَدِيقَة - ج وَدَائِق : زمينى كه در آن گياه و دانهها باشد ، سختى گرما .
الوَدِيك - « دَجَاجَةٌ ودِيكٌ » : مرغ چاق و فربه .
الوَدِيكَة - مؤنث ( الوَدِيك ) است ، آردى كه با روغن آميخته باشند ؛ « دَجَاجَةٌ وَدِيكةٌ » مرغ فربه و چاق .
الوَدِين - چيز خيسانده شد ، خيس خورده .
وَذَى - - وَذْياً [ وذي ] وجهَه : چهرهء او را خراش دار كرد .
الوَذَاة - [ وذي ] آنچه كه باعث رنج شود .
الوَذَالَة - قطعه گوشتى كه قصاب پيش از تقسيم كردن از لاشه جدا كند .
وَذَرَ - - وَذْراً ه : آن را بريد ، - الجرحَ : در زخم نيشتر فرو كرد ، - الوَذْرَةَ : پاره اى كوچك از گوشت را بريد ، - الشّيءَ : آن چيز را ترك كرد . در اين باره تنها فعل مضارع و امر به كار مىرود .
وَذَّرَ - تَوْذِيراً [ وذر ] الوَذْرَةَ : پارهء گوشت را بريد .
الوَذْرَة - ج وُذْر و وَذَر من اللحم : پاره گوشتى كوچك .
الوَذْرَتَانِ - دو لب .
الوَذَلَة - « امرأَةٌ وَذَلَةٌ » : مرادف ( وَذِلة ) زن با حال .
الوَذِلَة - « امرأَةٌ وَذِلَةٌ » : زن با نشاط و با حال .
وَذِمَ - يَوْذَمُ وَذَمًا تِ الدّلْوُ : ريسمان دلو پاره شد ، - الوَذَمُ نفسُه : بند يا ريسمان پاره شد .
وَذَّمَ - تَوْذِيماً [ وذم ] ه : آن را پاره كرد ، - الكَلْبَ : بر گردن سگ زنجير يا قلَّاده بست ، - الدّلوَ : براى دلو ريسمان تهيه كرد .
الوَذَم - مص ، ج وُذُوم و اوْذام و أوْذُم و جج أوَاذِم :
زيادى و بيشى ، لولاى دلو كه دستهء چوبى آن را به بدنه وصل كند .
الوَذَمَة - واحد ( الوَذَم ) است ، - ج وِذام :
روده و شكنبهء حيوان .
الوَذِمَة - « دَلْوٌ وَذِمَةٌ » : دلوى كه دستهء آن كنده شده باشد .
الوَذْيَة - [ وذي ] : اسم مرّه از ( وَذَى ) است ، درد ، بيمارى ، عيب ، آب كم .
الوَذِيلَة - ج وَذِيل و وَذَائِل : پاره گوشتى از كوهان شتر و يا دنبه ، يك قطعه نقرهء جلا داده شده ، آئينه ، - من النساء : زن زيبا .
الوَذِيمَة - « وَذِيمَةُ الكلبِ » : گردن بند كه به گردن سگ آويزند .
وَرَى - - وَرْياً [ وري ] الرجُلَ : ريهء او چركين شد ، - القَيحُ جوفَه : چرك درون شكم او را پر و دردناك كرد ، - وَرْياً وَرِيَةً تِ النّارُ :
آتش روشن شد ، - تِ الإِبلُ : شتر فربه و پر پيه شد .
وَرَّى - تَوْرِيَةً [ وري ] النارَ : آتش را بر افروخت ، - الزَّنْدَ : آتش از آتش زنه بيرون آمد ، - الشّيءَ : آن چيز را پنهان ساخت ، - عن كذا : آن چيز را خواست ولى تظاهر به چيز ديگرى كرد ، - الخبرَ و عن الخبر : خبر را پنهان نمود ، - عن فلانٍ بصَره : چشم خود را از او برداشت .
الوَرَى - [ وري ] : اسم است از ( الوَرْي ) ، جهانيان .
الوَرَاء - [ ورأ ] : نوهء پسرى ، مرد فربه و درشت اندام ؛ « وَرَاءُ الإِنْسانِ » : پشت سر انسان ، اين كلمه كاربرد مذكر و مؤنث دارد و ظرف مكان است ؛ « مَا وراء » در كنار يا آن سوى ساحل ؛ « ما وراءَ النهر » : آن سوى رودخانه ؛ « ما وراءَ البحر » : آن سوى دريا ؛ « ما وراءَ الطَّبيعةِ » : ما فوق طبيعت ، آنچه كه بيش از نيرو و سنت طبيعت باشد .
الوِرَاب - انحراف و پيچيدگى .
الوِرَاثَة - [ ورث ] : مص ، ارث .
الوِرَاط - فريب دادن و تقلب .
الوَرَاق - سبزى زمين از گياهان .
الوِرَاق - هنگام سبز شدن برگ درخت .
الوَرَّاق - دارندهء كاغذ ، سازندهء كاغذ ، فروشندهء كاغذ ، نويسنده ، آنكه پول و ثروت بسيار دارد .
الوِرَاقَة - حرفه ( الوَرَّاق ) است .
الوَرَّاقَة - كارخانه كاغذ سازى .
الوِرَاك - ج وُرُك : مرادف ( الوَارِك ) است .
وَرَأَ - يَرَأُ و يَوْرَأُ وَرْءاً [ ورأ ] الشيءَ : او را راند و دور كرد ، - من الطَّعام : از غذا پر شد .
وَرَبَ - وَرْباً الشيءَ : آن چيز را پيچانيد و خم نمود . اين كلمه در زبان متداول رايج است .
وَرِبَ - يَوْرَبُ وَرَباً العِرْقُ : ريشه فاسد شد ، رگ فاسد شد .
وَرَّبَ - تَوْرِيباً [ و رب ] عن الشيءِ : آن چيز را با سخنان دو پهلو پنهان ساخت .
الوَرْب - ج أَوْرَاب : لانهء جانوران وحشى ، دهانهء سوراخ موش يا عقرب ، ميان دو دنده ،