هَوَّعَ - تَهْوِيعاً [ هوع ] الرجُلَ ما أَكَله : آنچه را كه خورده بود بر گردانيد ، استفراغ كرد .
الهُوع - [ هوع ] : دشمنى .
الهَوْعِ - [ هوع ] : مص ، حرص شديد و سخت ، دشمنى ، قى و استفراغ كردن .
الهُوف - [ هوف ] : مرادف ( الهَوف ) است ، مرد بىخير و بركت ، مرد گول .
الهَوْف - [ هوف ] : باد گرم ، باد سرد .
الهَوَك - [ هوك ] : مص ، نادانى و كم عقلى .
الهُوكَة - [ هوك ] : گودال .
هَوَّلَ - تَهْوِيلًا [ هول ] ه : او را ترسانيد ، - على الرّجُلِ : بر او حمله كرد ، - الأمرَ : امر را به رسوائى كشانيد ، - عندى الأمرَ : امر را بزرگ جلوه داد ، - القومُ على الرجُلِ بكذا : آن قوم مرد را به چيزى ترسانيدند ، - تِ المرأة : زن با زينت آلات خود را آراست .
الهَوْل - [ هول ] : مص ، - ج أَهْوال و هُؤُول : ترس و وحشت از كارى .
الهُولَة - [ هول ] : به معناى ( نَارُ التَّهْوِيل ) است و آن آتشى بود كه عرب قبل از اسلام بر مىافروختند و در برابر آن با هم پيمان مىبستند ، آنچه با آن كودك را بترسانند ، مترسك كه براى فرار حيوانات در باغها نصب كنند ، شگفتى ؛ « وجهُه هَولَةٌ من الهُول » چهره اش شگفت است .
هَوَّمَ - تَهْوِيماً [ هوم ] : سر خود را از خوابآلودگى تكان داد ، كمى خوابيد .
الهَوْم - [ هوم ] : خواب سبك ، زمين هموار ؛ « هَوْمُ المجوسِ » : نام گلى است بسان گل ياسمين .
هَوَّنَ - تَهْوِيناً [ هون ] عليه الأَمرَ : كار را بر او آسان نمود ؛ « هَوّنْ عَلَيْك » : بر خود سخت مگير و باك نداشته باش ، - الشّيءَ : آن چيز را سبك شمرد و بى اهميت تلقى كرد .
الهُون - [ هون ] : مص ، ننگ و رسوائى ، خلق و آفريدگان .
الهَوْن - [ هون ] : مص ، وقار و آرامش .
الهُونَى - [ هون ] : مؤنث ( الأَهْوَن ) است .
الهُونَة - ج هُونَ [ هون ] : آرامش بخشيدن ، صلح و آشتى ، مرادف ( الهَوْنَه ) است .
الهَوْنَة - [ هون ] : زن كند كار .
هَوِيَ - - هَوًى [ هوي ] ه : او را دوست داشت و به او گرايش نمود .
الهَوِي - [ هوي ] : عاشق و دوستدار .
الهُوِيّ - [ هوي ] : مص ؛ « مضى هُوِيٌّ من اللَّيل » :
پاسى از شب گذشت .
الهَوِيّ - [ هوي ] : مص ، صدائى كه در گوش به پيچيد ، زنگ گوش ، آنچه از بالا بر زمين فرو افتاده باشد ؛ « مَضَى هَوِيٌّ مِنَ اللَّيل » :
پاسى از شب گذشت .
الهَوِيَة - [ هوي ] : مؤنث ( الْهَوِي ) است .
الهُوِيَّة - [ هو ] : آنچه كه نشانه و شخصيت چيزى يا كسى را معرفى كند اين كلمه منسوب به ( هُوَ ) مىباشد ؛ « بطاقة الهُوِيَّة » :
كارت شناسائى ؛ « تَذكِرَةُ الهُوِيَّة » :
معرفى نامه .
الهَوِيَّة - ج هَوَايَا [ هوي ] : چاه بسيار گود .
الهَوِيس - [ هوس ] : فكر و انديشه ، آنچه از فكر كه در سينه پنهان باشد ، - عند الفَلَّاحين : گندم بو داده كه كشاورزان خورند .
الهَوِيس - [ هوس ] : گروه مختلف و مختلط .
الهَوِيشَةَ - [ هوش ] : گروه مختلف و مختلط .
الهُوَيْنَا - [ هون ] : رفق و ملايمت . اين كلمه مصغر ( الهُونَى ) است .
هِيَ - ج هُنَّ : ضمير منفصل و مفرد غائب و مثنّاى آن ( هُما ) است . و هر گاه قبل از هى ( واو يا فاء ) بيايد جايز است هاء ساكن شود مانند « وَهْيَ وَفَهْيَ » ، و گاهى نيز بعد از ( ل ) مىآيد و ساكن مىشود مانند « انّ هَذِه لَهي الحَقُّ » . و گاهى در شعر چنانچه ( هاء ) بعد از همزهء استفهام بيايد ساكن شود .
هَيِّ - [ هيى ] : اسم فعل امر است و به معناى ( در كار خود شتاب كن ) مىباشد و گاهى كاف به آخر آن ملحق مىشود مانند ( هَيَّكَ ) . مثناى اين كلمه ( هَيّا ) و جمع آن ( هَيُّوا ) مىباشد .
هَيَا - [ هيى ] : از حروف نداء است براى دور و اصل آن ( أيا ) مىباشد .
هَيَّا هَيَّا - [ هيى ] : از اسماء افعال است و معناى آن ( شتاب كن ) مىباشد .
الهَيَّاب - [ هيب ] : آنكه مردم را مىترساند .
الهَيَّار - [ هور ] : ضعيف ، ناتوان .
الهِيَاع - [ هيع ] : انتشار ، پخش شدن .
الهَيَال - [ هيل ] : آنچه از شن و ماسه كه فرو ريزد .
الهُيَام - [ هيم ] : ديوانگى كه از عشق بوجود آيد ، تشنگى سخت ، بيمارى تشنگى سخت كه در شتران پديد آيد .
الهَيَام - ج هُيُم [ هيم ] : شن و ماسه كه همواره روان باشد و به هم نپيوندد .
الهُيَّام - [ هيم ] : عاشقان وسوسه دار .
هَيِيَّ - يَهَاءُ و يَهْيَأُ هَيْأَةً و هَيَاءَةً [ هيأ ] : خوش سيما گرديد .
هَيُؤَ - يَهْيُؤُ هَيْأَةً و هَيَاءَةً : مرادف ( هَيِئَ ) است .
هَيَّأَ - تَهْيئَةً و تَهْيِيئاً [ هيأ ] ه : آن را اصلاح و آماده كرد .
الهَيْء - [ هيأ ] : دعوت به صرف غذا و نوشيدن .
الهِيء - [ هيأ ] : مرادف ( الهَيْءُ ) است .
الهِيءُ - [ هأهأ ] : اسم است از ( هَأْهَأَ ) .
الهَيِّئ - [ هيأ ] : خوش سيما ، خوش قيافه .
الهَيْئَة - ج هَيْئَات [ هيأ ] : حال و چگونگى و شكل و چهرهء چيزى ، گروهى از مردم كه داراى هدف و كار مشترك باشند ؛ « هيئة دبلوُماسيَّة » : هيأت ديپلوماسى ؛ « هيئة التَّدريس » : گروه آموزشى ، سازمان ؛ « هيئة الأمم المتحدة » : سازمان ملل متحد ؛ « عِلْمُ الهَيْئَةِ » : دانش ستاره شناسى .
الهِيئَة - [ هيأ ] : مرادف ( الهَيْئَة ) است .
هَيَّبَ - تَهْيِيباً [ هيب ] ه إلى فلانٍ : او را نزد فلانى ترسناك كرد .
الهَيِّب - [ هيب ] : مرادف ( الهَيَّاب ) است .
الهَيْبَان - [ هيب ] : مرادف ( الهَيَّاب ) است .
الهَيَّبَان - [ هيب ] : مرادف ( الهَيَّاب ) است .
الهَيِّبَان - : مرادف ( الهَيَّاب ) است .