نَمْنَمَ - نَمْنَمَةً [ نمنم ] ه : آن چيز را داراى نقش و نگار كرد ، - تِ الرّيحُ الرّملَ اوِ الماءَ : باد بر اثر وزش بر روى خاك و يا آب اثرى همانند نوشته پديد آورد ، - كتابَه : كتاب خود را با خطى زيبا و نازك نوشت .
النُّمْنُم - [ نمنم ] : لكههاى سفيدى كه بر روى ناخن نوجوانان پديد آيد .
النِّمْنِم - [ نمنم ] : خطوط يا اثرى كه باد بر روى خاك و يا آب پديد آورد ، مرادف ( النُّمْنُم ) است .
النمْنُمَة - [ نمنم ] : واحد ( النُّمْنُم ) است .
النَّمْنَمَة - [ نمنم ] : مصدر است ، - ( ف ج ) :
فن تصوير و عكاسى بر روى صفحههاى كتاب خطى .
النِّمْنِمَة - [ نمنم ] : واحد ( النِّمْنِم ) است .
سفيدى كه بر روى ناخنهاى نوجوانان پديد آيد .
النِّمْنِيم - [ نمنم ] : اثرى كه باد بر روى خاك يا آب گذارد .
النُّمُوّ - [ نمو ] : مص ، رشد و نمو و يا زياد شدن حجم جسمى به صورت طبيعى بر خلاف چاقى و يا ورم و آماس .
النَّمْوَة - [ نمو ] : ازدياد و يا زياد شدن چيزى .
النَّمُوذَج - ج نَمُوذَجَات و نَمَاذجٍ : نمونه چيزى ، روش - اين كلمه فارسى است .
النَّمُّورَة - ( ط ) : نوعى شيرينى و يا حلوا .
النَّمُوم - [ نمّ ] : سخنچين ، دو بهم زن .
النُّمِّيّ - [ نمّ ] : دشمنى ، خيانت ، عيب ، طبيعت ، گوهر و نژاد انسان ؛ « نمىالرَّجُلِ » :
طبيعت مرد .
النَّمِير - آب پاك و تميز و يا حسب و نسب ممتاز ، بسيار ، - من الْمَاءِ : آب سودمند چه گوارا باشد و چه ناگوار .
النَّمِيص - پر يا موى كنده شده ، - من النَّبْت : آنچه از گياهان كه با دهان دام و ستور كنده و خورده مىشود و سپس مجدداً سبز و روئيده مىشود .
النَّمِيق - « ثوبٌ نَمِيقٌ » : جامهء زيبا و برازنده .
النَّمِيم - غيبت و سخنچينى .
النَّمِيمَة - ج نَمَائِم [ نمّ ] : اسم است از ( النّم ) ، عمل و كار سخنچين ، حركت ، نوشتن ، صداى نوشتن ، ناشمرده و بىنظم سخن گفتن .
نَهَا - - نَهْواً [ نهو ] ه : او را نهى كرد ، بازداشت ، منع كرد ،
نَهَى - - نَهْياً [ نهي ] ه ، و العامَّة تقول « يَنْهِيه » ، عن كذا : او را بشدت نهي و يا منع كرد ، - اللَّه عَنْ كَذا : خداوند كار يا چيزى را حرام كرده است ، - إليه الْخَبر : از خبر آگاه شد ؛ « هو رَجُلٌ نَهَاكَ مِنْ رجُلٍ » : آن مرد تو را از معاشرت و يا دوستى با ديگرى منع كرد و اصرار ورزيد كه فقط با او دوست باشى .
نَهَّى - تَنْهِيَةً [ نهي ] ه : به معناى [ نَهاه ] مىباشد و تشديد براى مبالغه است ، - الشّيءُ : آن چيز بپايان رسيد ، - اليه الخبرَ : خبر را به اطلاع يا به آگاهى وى رسانيد .
النُّهَى - [ نهي ] : جمع ( النُّهْيَة ) است ، عقل ، خرد كه انسان را از هر كار ناپسنديده باز مىدارد .
النِّهَى - [ نهي ] : شيشه ، بلور .
النُّهَاء - [ نهي ] : ارتفاع و بالا رفتن آب ، قدر و منزلت ، شيشه .
النِّهَاء - [ نهي ] : پايان هر چيزى ، قدر ، سنگ مرمر براق ، نوعى مهره ، - من النّهارِ و الماءِ : بلندى روز و يا آب .
النِّهَائِيّ - [ نهي ] : پايانى ، آخرى ؛ « انْذارُ نِهائيُّ » : آخرين اخطار ؛ « حُكْمٌ نِهَائِيُّ » : حكم قطعى .
النَّهَّاب - چپاولگر ، غارتگر .
النَّهَاة - [ نهي ] : « نَفْسٌ نَهَاةٌ » : نفسى فارغ از هر چيزى .
النَّهَار - ج أَنْهُر و نُهُر ، و العامَّة تجمعُه على نَهَارات :
روز ، از بامداد تا غروب آفتاب . اين كلمه متضاد [ اللَّيل ] است ، - ج أنْهِرَة و نُهُر ( ح ) :
جوجهء مرغ سنگخوار ، - ( ح ) : جُغد نر يا پرندهء نر ديگرى بنام ( هوبره ) .
النَّهَارِيّ - منسوب به روز ، غذائى كه در اول روز تناول كنند .
النُّهَاز - اندازه و برابر ؛ « هذا نُهَازُ ذاك » : اين به اندازه و يا مقدار آنست .
النِّهاز - مرادف ( النُّهَاز ) است .
النَّهَّاز - صيغه مبالغه بر وزن فَعّال است ، خرى كه در راه رفتن سينه اش را تكان دهد .
النَّهَّاس - صيغهء مبالغه است بر وزن فَعّال ، - ( ح ) : شير ، گرگ .
النِّهَاض - من الطرق : بلنديها و گردنههاى راه .
النَّهَّاض - بسيار شتابگر ، گردن ؛ « مكانٌ نَهَّاضٌ » : جاى بلند و مرتفع .
النُّهَام - ج نُهُم : راهب ديرنشين ، - ( ح ) :
جغد .
النَّهَّام - صيغهء مبالغه است بر وزن ( فَعّال ) ، - ( ح ) : شير ، ميانهء راه آشكار .
النَّهَّامَة - مؤنث ( النَّهَّام ) است ، - ( ح ) :
شير .
النُّهَامِيّ - آهنگر ، نجار ، راهب ، راه سهل و آسان .
النَّهَامِيّ - آهنگر ، نجار .
النِّهَامِيّ - مرادف ( النُّهَامِيّ ) است .
النَّهَاوِش - [ نهش ] : ستمگريها .
النِّهَايَة - ج نِهَايَات [ نهي ] : پايان و نهايت هر چيزى ر « الى مَا لَا نِهايةَ لَه » : بىپايان ؛ « فى النِّهاية » : در پايان ، نهايت درجهء امكان ؛ « كان نهايةً فى الحِذْق » : در نهايت مهارت بود ؛ « نِهاياتُ الدّارِ » : حدود و ديوار ساختمان .
نَهَأ - - نَهْأً [ نهأ ] الإِناءُ : ظرف پُر شد .
نَهُؤَ - - نَهْأً وَنَهَاءَةً و نَهُوءاً و نُهُوءَةً و نَهَاوَةً [ نهأ ] اللحْمُ : مرادف ( نَهِئَ ) است .
نَهِئَ - - نَهْأً وَنَهَاءَةً و نَهُوءاً و نُهُوءَةً و نَهَاوَةً [ نهأ ] اللَحمُ : گوشت پخته نشد .
نَهَبَ - - نَهْباً الغنيمةَ : به غنيمت گرفت ، - القَومُ فُلاناً : قوم بر او حملهء زبانى كردند و سخنان ناهنجار به او گفتند ، - ه الكلبُ :
سگ پاشنهء پاى او را گرفت .
نَهِبَ - - نَهَباً : مرادف ( نَهَبَ ) است .
النَّهْب - مص ، نوعى دويدن ، - ج نِهَاب :