المِطَالَة - حرفهء آهنگر ، آهنگرى .
المُطَالَعَة - [ طلع ] : مص ، مطالعهء كتاب ؛ « قَاعَةُ المُطَالَعَة » : سالن مطالعهء كتاب ، « مُطَالَعَةُ النّيَابِة العامَّة » : تحت پيگرد قرار گرفتن دادستانى كل .
المَطَاوِح - [ طوح ] : مهلكهها .
المَطَاوِي - [ طوي ] من الأَمْعاء أو الحيَّة أو الثوب : باطن رودهها و يا مار و يا جامه .
المَطْبَخ - ج مَطَابخ [ طبخ ] : آشپز خانه .
المِطْبَخ - ج مَطَابِخ [ طبخ ] : ابزار پختن .
المَطْبَع - ج مَطابِع [ طبع ] : چاپخانه .
المَطْبَعَة - ج مَطَابِع [ طبع ] : چاپخانه .
المِطْبَعَة - ج مَطَابِع [ طبع ] : دستگاه چاپ .
المَطْبَعِيّ - [ طبع ] : كارگر چاپخانه ؛ « خَطَأٌ مَطْبَعِي » : اشتباه چاپى ، « غَلْطَة مَطْبَعِيّة » : غلط چاپى ، « تصحيحَات مَطْبَعيَّةٌ » : غلط گيرى چاپي .
المُطْبِق - [ طبق ] : فا ، زندان زير زمينى ؛ « الجنون المُطْبِق » : جنونى كه باعث بيهوشى شود .
المُطَبِّق - [ طبق ] : فا ، كسى كه كارها را با رأى خود انجام دهد .
المُطْبِقَات - [ طبق ] : بلاها و سختيها .
المُطْبِقَة - [ طبق ] : « الحروف المُطْبِقَة » :
حروف مطبقه عبارتند از ص ض ط ظ ؛ « سَنَة مُطْبِقه » : سالى سخت .
المُطَبِّقَة - [ طبق ] : مؤنث ( المُطَبِّق ) است ؛ « سحابَةٌ مُطَبِّقَةٌ » : ابرى كه بارانش همه جا را فرا گرفته باشد .
المَطْبُوع - [ طبع ] : مفع ، چاپ شده ، - مِن الشّعراء : كسى كه بطور طبيعى و بدون تكلَّف شعر مىگويد .
المَطْبُوعات - [ طبع ] : انتشارات ؛ « قانونُ المَطْبُوعات » : قانون مطبوعات ، - الدوريَّة :
انتشاراتى كه در فاصلههاى معينى از زمان صادر مىشود .
المُطَجَّن - [ طجن ] ( ط ) : غذاى سرخ كرده در ماهيتابه .
المِطْحَان - [ طحن ] : افعى و يا مار چنبر زده .
المُطَحْلَب - [ طحلب ] : « ماءٌ مُطَحْلَبٌ » : آب كه بر روى آن خزه باشد .
المُطَحْلِب - [ طحلب ] : « ماءٌ مُطَحْلِب » :
مرادف ( مُطَحْلب ) است .
المَطْحَنَة - ج مَطَاحِن [ طحن ] : سنگ آسياب .
المَطْحُول - [ طحل ] : آنكه مبتلا به بيمارى ( اسپرز ) است .
مَطَخَ - - مَطْخاً العسلَ : عسل را ليسيد ، - الرَّجُلَ بِيَده : او را زد ، ، - عِرْضَه : آبروى او را ريخت .
مَطَرَ - - مَطْراً و مَطَراً تِ السماءُ : آسمان باريد ، - تِ السّماءُ القومَ : آسمان بر آنها باريد ، - مُطُوراً فى الأرض : سفر كرد و رفت ، - العبدُ : بنده گريخت ، - الشيءُ : بلند شد و بر آمد ، - مُطُوراً و مَطْراً القربةَ : مشك را پر از آب كرد ، - الفرسُ : اسب شتاب كرد ، - تِ الطيرُ : پرنده در پرواز خود شتاب كرد .
المَطَر - ج أَمْطَار : باران .
المَطِر - : بارانى ؛ « يَومٌ مَطِرٌ » : روز بارانى .
المِطْرَاب - [ طرب ] : مرد بسيار طرب .
المِطْرابَة - [ طرب ] : مرادف ( المِطْراب ) است .
المَطْران - ج مَطَارِنة و مَطَارِين : مرادف ( المِطْران ) است .
المِطْران - ج مَطَارِنة و مَطَارِين : رئيس كاهنان نصارى كه مقام او بالاتر از اسقف و پائينتر از ( بطريرك ) است .
المِطْرانيَّة - خليفه گرى ، جايگاه و اقامتگاه ( مطران ) .
المُطْرِب - [ طرب ] : آواز خوان خوش صدا كه ديگران را به طرب بر مىانگيزد .
المَطْرَب - ج مَطَارِب [ طرب ] : راه فرعى يا كوچهء باريك .
المَطْرَبَة - ج مَطَارب [ طرب ] : مرادف ( المَطْرَب ) است .
المُطْرَة - عادت .
المَطَرَة - مرادف ( المُطْرَة ) است ، مشك ، وسط حوض .
المَطِرَة - مؤنث ( المَطِر ) است ، مرادف ( المُطْرة ) است .
المَطْرَح - ج مَطَارح [ طرح ] : جا و مكان ، جائى كه در آن چيزى ريخته مىشود ، جاى فرش .
المِطْرَحَة - [ طرح ] : ابزارى كه با آن نان را به داخل تنور قرار مىدهند .
المِطْرَد - ج مَطَارِد [ طرد ] : نيزهء كوتاه .
المُطَّرِد - [ طرد ] : فا ؛ « حُكمُ مُطَّرِدٌ » : دستور همگاني ؛ « القاعدةُ المُطَّرِدة » : روش و دستورى همگانى و بدون خدشه .
المُطَرِّز - [ طرز ] : مرد نگارگر بر روى جامه ، گلدوز ، مليله دوز .
المُطْرَف - ج مَطَارِف [ طرف ] : مرادف ( المِطْرَف ) است .
المُطْرِف - [ طرف ] من المال : دارائى تازه بدست آمده .
المِطْرَف - ج مَطَارِف [ طرف ] : ردائى كه از خز دوخته شده و روى آن نقش و نگار باشد .
المِطْرَق - ج مَطَارِق [ طرق ] : چكش ، چوب پنبه زنى .
المِطْرَقَة - ج مُطَارِق [ طرق ] : مرادف ( المِطْرَق ) است .
المَطْرُوف - [ طرف ] : مفع ، دستگاه روغن كشى كه با آب مىچرخد .
المَطْرُوفَة - [ طرف ] : مؤنث ( المَطْرُوف ) است ؛ « عَيْنٌ مَطْروُفة » : چشمى كه در اثر برخورد با چيزى اشك بريزد .
المَطْرُوق - [ طرق ] : مفع ، مرد سست و بيحال ، مرد بى عقل و ديوانه ؛ « بيتٌ مَطْرُوقٌ » :
خانه اى كه مردم بدان رفت و آمد مىكنند ؛ « مَوضوعُ مَطْرُوقٌ » : موضوعيكه قبلًا مورد مطالعه و اتخاذ تصميم قرار گرفته ؛ « ماءٌ مَطْرُوقٌ » : آبى كه در آن شتران رفته و آن را تيره كرده باشند .
مَطَّطَ - تَمْطِيطاً
الرجُلَ : به او ناسزا