يا برانكار .
المَحْفَد - ج مَحَافِد [ حفد ] : نقش و نگار بر روى جامه ، بيخ كوهان شتر ، ظرفى كه در آن به ستوران و دام علف دهند .
المَحْفِد - ج مَحَافِد [ حفد ] : اصل و نژاد و دودمان ، يكسوى جامه ، پيمانه وزن .
المِحْفَد - ج مَحَافِد [ حفد ] : ظرفى كه در آن به دام و ستور علف دهند .
المِحْفَر - ج مَحَافِر [ حفر ] : ابزار حفارى و كندن زمين .
المِحْفَرَة - ج مَحَافِر [ حفر ] : مرادف ( الْمِحْفَر ) است .
المِحْفَصَة - [ حفص ] : زنبيل و يا ساك چرمى .
المحْفِظَة - ج مُحْفِظَات [ حفظ ] : چيزى كه خشم برانگيزد ؛ « الْمُحْفِظَات » : اندوهها .
المَحْفَظَة - [ حفظ ] : كيف چرمى يا پارچه اى كه در آن پول و اوراق بهادار نگهدارند .
المَحْفِل - ج مَحَافِل [ حفل ] : مجلس ، گردهمآئى ؛ « المَحَافِلُ الرَّسْمِيَّة » و يا ( الْمَحَافِلُ السِّيَاسِيَّة ) : جهات و مقامات رسمى و يا سياسى .
المَحْفُور - [ حفر ] : مفع ، كسى كه در دندانهايش سوراخ باشد .
المَحْفُوظات - [ حفظ ] : غذاهاى كنسرو شده ، مجموعه اى از مدارك و اسناد قديمى .
المَحْفُوظَة - [ حفظ ] : « جميع الحقوق مَحْفُوظة » :
حق طبع محفوظ است ، اين تعبير ويژهء مؤلفين و ناشرين است كه چاپ آثار و نوشتههاى خود را منحصرا در اختيار خود داشته باشند ، « المأكولَاتُ المحفوظة » :
غذاهاى كنسرو شده براى مدتى دراز .
مَحَقَ - - مَحْقاً الشيءَ : آن را پاك كرد و باطل نمود ، - فلاناً : او را نابود كرد ، - اللَّه الشيءَ : خداوند آن را كم كرد و بركت آن را گرفت ، - الْحَرُّ الشيءَ : گرما آن را سوزانيد .
مُحِقَ - الرجُلُ : مُشرف بر مرگ شد .
مَحَّقَ - تَمْحِيقاً [ محق ] الشيءَ : آن را نابود كرد و باطل نمود .
المَحْق - مص ، نخلهائيكه نزديك بهم غرس شدهاند .
المُحِقّ - [ حقّ ] : حقدار ، باحق .
المِحْقان - [ حقن ] : آنكه پول خود را نگه دارد ، و در زبان متداول به او ( المِحْقَن ) گويند .
المَحَقَة - نابودى و هلاك .
المُحَقَّرَات - [ حقر ] : چيزهاى خرد و ريز و كوچك .
المَحْقَرة - [ حقر ] : خوارى و مذلَّت .
المُحَقَّق - [ حقّ ] : بتحقيق ، واضح و روشن « مِن المُحَقَّق أن » : بطور ثابت و روشن ، محكم ؛ « كَلامٌ مُحَقَّق » : گفتارى نافذ و منظم ؛ « ثوبُ مُحَقَّق » : جامه اى كه محكم بافته شده است .
المُحَقَّق - [ حقّ ] : فا ، باز پرس دادگسترى ، پژوهش كننده .
المِحْقَن - [ حقن ] : سرنگ تزريق آمپول ، مشك شير ، جاى ذخيرهء آب مانند آب انبار و تانكر .
المِحْقَنَة - [ حقن ] : سرنگ تزريق آمپول .
المَحْقُوق - [ حقّ ] : اسم مفعول است ، شايسته و در زبان متداول به كسى كه حق او ثابت شده است مىباشد .
مَحَكَ - - مَحْكاً الرجُلُ : با او جدال و ستيزه گرى بيهوده نمود .
مَحِكَ - - مَحَكاً الرجُلُ : مرادف ( مَحَكَ ) مىباشد .
المَحِك - من الرجال : آنكه جدال و نزاع بى مورد در سخن نمايد .
المِحَكّ - [ حكّ ] : سنگ محك ؛ « المصيبةُ مِحَكُّ الصّداقة » : بهنگام سختى دوست شناخته مىشود .
المَحْكان - من الرجال : مرادف ( الْمَحِك ) است .
المُحْكَم - [ حكم ] : استوار ، پابرجا ، محكم .
المُحَكَّم - [ حكم ] : مفع ، آزمايش شده ، كارآزموده .
المُحَكَّم - [ حكم ] : فا ، كار آزموده .
المَحْكَمَة - ج مَحَاكِم [ حكم ] : دادگاه ؛ « محاكم الأحوال الشخصيَّة » : دادگاههاى شرع .
المَحْكُوم - [ حكم ] : « المَحْكُوم عليه » : كسى كه حكم بر عليه او صادر شده باشد ؛ « المحكومُ عليه بالإعِدام » : محكوم به اعدام ؛ « محكومٌ عليه بالفشل » : ناكام .
مَحَلَ - - مَحْلًا و مُحُولًا المكانُ : زمين خشك و بى حاصل شد ، - مَحْلًا و مِحَالًا به الى الأمير :
دربارهء او نزد حكمران سعايت كرد ، - بصاحِبه : دوست خود را در شگفتى فرو برد و گفت او چيزى را كه قبلًا نگفته است گفت .
مَحِلَ - - مَحْلًا و مُحُولًا المكانُ : زمين خشك و بىحاصل شد ، - مُحْلًا و مِحَالًا : مرادف ( مَحَلَ ) است .
مَحُلَ - - محالةً المكانُ : زمين خشك و بىحاصل شد ، - مَحْلًا و مِحَالًا : مرادف ( مَحَلَ ) است .
مَحَّلَ - تَمْحِيلًا [ محل ] فلاناً : او را نيرومند گردانيد ؛ « مَحِّلْنى يا فُلان » : مرا تقويت كن .
المَحْل - ج مُحُول و أمْحَال : سختى ، گرسنگى سخت ، خشكى زمين و نيامدن باران ، نيرنگ و فريب دادن ، گردو خاك ؛ « أَرْضٌ مَحْلٌ » : زمين خشك و بى بركت ؛ « رَجُلٌ مَحْلٌ » : مرد بى خير و بى خاصيت .
المَحِل - كسى كه چندان رانده شود تا اينكه درمانده شود .
المُحِلّ - [ حلّ ] : فا ، كسى كه مرتكب محرّمات شود ؛ « رجُلٌ مُحِلٌّ » : كسى كه پيمان شكن است .
المَحَلّ - ج مَحَالّ
: جاى درآمدن ؛ « مَحَلُّ اللَّهْو » يا « مَحَلُّ الملاهى » :
اماكن لهو و لعب ، كاباره ؛ « الْمَحَلّ التجاريّ » : تجارتخانه ، مؤسسهء بازرگانى ؛ « اسْمُ الْمَحَلّ » : آدرس بازرگانى ؛ « كان في مَحَلِّه » : مناسب بود ؛ « فى غَير مَحَلِّه » : غير