سر گرفت ، - الدَّعْوَى : محاكمه را در دادگاه استيناف از سر گرفت .
اسْتَأْهَلَ - اسْتِئْهَالًا [ أهل ] الرجلَ : آن مرد را شايسته ديد ، - الشيءَ : سزاوار آن چيز شد .
اسْتَبَّ - اسْتِبَاباً [ سبّ ] القومُ : آن قوم به يكديگر ناسزا گفتند .
اسْتَبَى - اسْتِبَاءً [ سبي ] العدوَّ : دشمن را اسير كرد ، - قلبَ فلانٍ : اسير عشق فلانى شد ، - الخمرَ : مي را از شهرى به شهرى ديگر برد .
اسْتَبَاتَ - اسْتِبَاتَةً [ بيت ] : توشه و آذوقهء شب خود را آماده كرد .
اسْتَبَاحَ - اسْتِبَاحَةً [ بوح ] الشيءَ : آن چيز را مباح كرد يا مباح شمرد ، بر آن كار اقدام كرد ، - القومَ : آن قوم را از بن بركند ، - دَمَهُ :
خون او را مباح و از حمايت قانون محروم كرد .
الاسْتِبَاحَةِ - [ بوح ] : دست يافتن بر چيزى مباح ، چيزى را به زور گرفتن ، مصادره .
اسْتَبَاعَ - اسْتِبَاعَةً [ بيع ] هُ الشيءَ : از او خواست تا آن چيز را به وى بفروشد .
اسْتَبَانَ - اسْتِبَانَةً [ بين ] الشيءُ : آن چيز آشكار شد ، - الشيءَ : آن چيز را آشكار كرد .
اسْتَبَأَ - اسْتِبَاءً [ سبأ ] الخمرَ : مي خريدارى كرد تا آن را بنوشد .
اسْتَبَتَ - اسْتِبَاتاً [ سبت ] : به كار روز شنبه پرداخت .
اسْتَبحَرَ - اسْتِبْحَاراً [ بحر ] في العلم أو المال : در دانش يا دارائى فراخى يافت ، - الشّاعرُ اوِ الخطيبُ : شاعر يا سخنران پرگوئى كرد .
اسْتَبَدَّ - اسْتِبْدَاداً [ بدّ ] بكذا : به تنهائى و مستقل به آن كار پرداخت ، - الأَمْرُ بفلانٍ :
آن كار بر فلانى چيره شد بطوريكه نتوانست آن را ضبط كند .
الاسْتِبْدَادِيّ - [ بدّ ] : استبدادى ، حكومت استبدادى .
اسْتَبْدَعَ - اسْتِبْدَاعاً [ بدع ] الشيءَ : آن چيز را بديع و نو شمرد ، آن چيز را عجيب و غريب يافت .
اسْتَبْدَلَ - اسْتِبْدَالًا [ بدل ] هُ بكذا : چيزى را بجاى چيزى ديگر تبديل كرد .
اسْتَبَرَ - اسْتِبَاراً [ سبر ] : به معناى ( اسْبَرَ ) است .
اسْتَبْرأَ - اسْتِبْرَاءً [ برأ ] : از بدهى و گناه بيزارى جست .
اسْتَبْرَدَ - اسْتِبْرَاداً [ برد ] هُ : آن چيز را سرد يافت ، - عليه لِسَانَهُ : زبان خود را مانند سوهان بر آن زد ، به سختى به او ناسزا گفت .
اسْتَبْرَزَ - اسْتِبْرَازاً [ برز ] هُ : آن را بيرون آورد .
الاسْتَبْرق - پارچهء سبز ابريشمى و زر بافت . - اين كلمه فارسى است -
اسْتَبْرَكَ - اسْتِبْرَاكاً [ برك ] : به خير و بركت فال زد .
اسْتَبْزَل - اسْتِبْزَالًا [ بزل ] الشيءَ : آن چيز را گشود ، - الخمرَ : مي را تصفيه كرد .
اسْتَبْسَلَ - اسْتِبْسَالًا [ بسل ] : خود را براى جنگ و مرگ آماده ساخت ، جنگيد .
اسْتَبْشَرَ - اسْتِبْشَاراً [ بشر ] به : از آن چيز شادمان شد ، - بهِ خَيراً : براى او فال نيك زد .
اسْتَبْشَعَ - اسْتِبْشَاعاً [ بشع ] هُ : آن را ناپسنديده يافت ، آن را زشت شمرد .
اسْتَبْصَرَ - اسْتِبْصَاراً [ بصر ] الأمرَ : آن كار را توانست با اظهار نظر رسيدگى كند ، آن چيز را آشكار كرد ، - الأمرُ : آن چيز آشكار و پيدا شد ، - فيه : در آن كار انديشيد و تأمل كرد .
اسْتَبْضَعَ - اسْتِبْضَاعاً [ بضع ] : سرمايه و بضاعت براى خود گرفت .
اسْتَبْطَأَ - اسْتِبْطَاءً [ بطأ ] هُ : او را كند و سست يافت .
اسْتَبْطَحَ - اسْتِبْطَاحاً [ بطح ] الوادي : دره پهن و فراخ شد .
اسْتَبْطَنَ - اسْتِبْطَاناً [ بطن ] هُ : ميان آن چيز رفت ، - الأمرَ : باطن و حقيقت امر را دانست .
اسْتَبَعَ - اسْتِبَاعاً [ سبع ] القومُ : آن قوم هفت نفر شدند ، - الشَّيْءَ : آن چيز را دزديد ، - الغَنَمَ :
گرگ گوسفند را شكار كرد .
اسْتَبْعَدَ - اسْتِبْعَاداً [ بعد ] هُ : آن امر را بعيد دانست ، - عنه : از او دور شد .
اسْتَبْعَلَ - اسْتِبْعَالًا [ بعل ] المكانُ : آن مكان بلند شد ، - الرجُلُ لِلمرأة : آن مرد شوهر آن زن شد .
اسْتَبْغَى - اسْتِبغَاءً [ بغي ] الشيءَ : آن چيز را خواست و يا طلب كرد ، - القومَ : از آن قوم طلب يارى كرد .
اسْتَبَقَ - اسْتِبَاقاً [ سبق ] القومُ : آن قوم با هم مسابقه دادند ، - الرجُلانِ البابَ اوالِى الْبَاب :
آن دو مرد براى رسيدن به درب با هم به مسابقه پرداختند ، - الرجُلانِ الصّراطَ : آن دو مرد از راه گذشتند و رفتند و راه را گم كردند .
اسْتَبْقَى - اسْتِبْقَاءً [ بقي ] هُ : آن چيز را باقى گذارد ، - مِنه : پارهاى از چيزى را باقى گذارد .
اسْتَبْلَى - اسْتِبْلَاءً [ بلي ] هُ : آن را آزمايش كرد .
اسْتَبْنَى - اسْتِبْنَاءً [ بني ] المنزلُ : آن خانه ويران گرديد و نيازمند به بازسازى شد .
اسْتَبْهَجَ - اسْتِبْهَاجاً [ بهج ] : بِهِ به آن خوشحال شد .
اسْتَبْهَرَ - اسْتِبْهَاراً [ بهر ] الليلُ : تاريكى شب بسيار شد .
اسْتَبْهَمَ - اسْتِبْهَاماً [ بهم ] الأمرُ عليه : آن كار براى او مبهم شد .
اسْتُبْهِمَ - [ بهم ] عليه : آن كار بر او بسته شد و نتوانست سخن گويد .
اسْتَتَابَ - اسْتِتَابةً [ توب ] هُ : از او خواست كه توبه كند .
اسْتَتَبَّ - اسْتِتْبَاباً [ تبّ ] الرجلُ : آن مرد ضعيف و ناتوان شد ، - الطريقُ : آن راه براى پويندهاش پيدا شد ، آن كار روشن و آشكار شد ، - الأمرُ : آن كار برقرار و پابرجا شد .
اسْتَتْبَعَ - اسْتِتْبَاعاً [ تبع ] هُ : از او خواست كه وى را پيروى كند .
اسْتَتَرَ - اسْتِتَاراً [ ستر ] : خود را پوشانيد .
اسْتَتَكَّ - اسْتِتْكَاكاً [ تكّ ] التكَّةَ : بند شلوار را داخل شلوار كرد .