شده گامهاى نزديك به هم نهاد ، - الفَرسُ فِى جَرْيه : اسب در دويدن پاهاى خود را بر جاى دستهاى خود نهاد .
الطَّابَق - ج طَوَابِق و طَوَابِيق : ظرفى كه در آن غذا پخت شود ، نيمى از گوسفند ، مرادف ( الطَّاباق ) است .
الطَّابِق - ج طَوَابِق : يك طبقه خانه ؛ « بنايةٌ ذات طابقٍ او طوابق » : خانهء يك طبقه يا چند طبقه ، مرادف ( الطَّابَق ) است و - ( ت ) :
موجودى تاجرى كه ورشكست شده باشد .
الطَّابُور - ج طَوَابير : گروه سربازان ؛ « الطَّابُورُ الخَامِس » : ستون پنجم جاسوسى .
الطَّابيَّة - عند الموارنة : نوعى كلاه كه ويژهء كشيشان مارونى است ، اين واژه ايتاليائي است .
الطَّاجِن - ج طَيَاجِن و طَوَاجِن : ماهيتابه ( يونانى است ) .
طاحَ - - طَوْحاً [ طوح ] : آن مَرد آواره و گُم شد ، مشرف به مرگ شد ، - السَّهْمُ : تير خارج شد ولى به هدف اصابت نكرد .
طاحَ - طَيْحاً [ طيح ] : به معناى طاحَ طوحاً مىباشد .
الطَّاحِن - فا ، سازندهء آرد .
الطَّاحِنَة - ج طَوَاحِن : مؤنث ( الطَّاحِن ) است ، دندان آسيابى .
الطَّاحُون - ج طَوَاحِين : آسياب ، كارخانه آردسازى .
الطَّاحُونَة - ج طَوَاحِين : مرادف ( الطَّاحُون ) است .
الطَّاحِي - [ طحو ] : فا ، دامنه دار و پهن ، بلند ، جمع بسيار .
طارَ - - طَوْراً و طَوَرَاناً [ طور ] بفلان : به او نزديك شد .
طار - - طَيْراً و طَيَراناً و طَيْرُورَةً [ طير ] :
سبك بال شد و شتاب كرد ، - الطَّائرُ : پرنده با دو بال خود پريد . ، - الَى كَذا : به سوى آن شتاب كرد ، - بِكَذا : براى آن چيز رفت ، - صِيتُه : بلند آوازه شد ، - بِخَيالِه الى : انديشه او را به سوى چيزى كشانيد ، - فَرَحاً : بسيار خُرسند شد ، - طَائِرُه : خشمگين شد ، - الشَّعَرُ : موى بلند شد .
الطَّار - [ طور ] ( مو ) : دايره زنگى ، تار .
الطَّارُّ - [ طرّ ] : « غلامٌ طَارٌّ » : آنكه موى پشت لب او درآمده باشد .
الطَّارِئ - ج طُرَّاء و طُرَاء [ طرأ ] : فا ، خلاف اصل ، بيگانه ، غير منتظر ، آنچه كه به حساب نمىآيد ، ج طوارِئ : پيشامد ناگهانى .
الطَّارِئَة - ج طَوَارِئ و طارِئات : مؤنث ( الطَّارئ ) است ، مردم غير اصلى كشور ، بلاى سخت ؛ « حالةُ الطَّوارِئ » : وضعيت استثنايى كشور .
الطَّارَة - [ طور ] ( مو ) : گونه اى ابزار موسيقى ، دايرهء زنگى ؛ « طَارَةُ المنْخُل » :
اطراف چوبىِ الك .
طارَحَ - مُطَارَحَة [ طرح ] ه الكلامَ أو الشعْرَ أو الغناءَ : در مباحث ادبى كلامى يا شعر يا آواز مناظره كرد .
طارَدَ - مُطَارَدَةً و طِرَاداً [ طرد ] ه : به دنبال او رفت ، در پى او كوشيد ، - الأَقرانُ : بر يكديگر حمله بردند .
الطَّارف - فا ، دارائى كه تازه بدست آمده ، آنچه كه به چشم مىخورد .
الطَّارِفَة - ج طَوَارِف : مؤنّث ( الطَّارف ) است .
طارَقَ - مُطَارَقَةً و طِرَاقاً [ طرق ] الظلامُ أو الغمامُ :
تاريكى و يا ابرها زياد شد و روى هم انباشته شدند ، - بَيْنَ الثّوبين : دو جامه را بر روى هم پوشيد .
الطَّارِق - ج طُرَّاق و أَطْرَاق : فا ، آنكه شبانگاه بر كسى وارد شود ، ستارهء صبحگاهى .
الطَّارِقَة - ج طَوَارِق و طارِقَات : مؤنث ( الطَّارِق ) است ، فاميل مرد ، تخت كوچك ، حادثهء سخت ، بلاى ناگهانى .
الطَّارَج - هر چيز تازه ، اين كلمه فارسى است .
الطَّاس - ج طاسَات [ طوس ] : ظرفى كه در آن آب نوشند .
طاشَ - - طَيْشاً [ طيش ] : سبكبال شد ، عقل از سر او به در شد ، - السَّهْمُ عَنِ الغَرضِ : تير رها شد ولى به هدف اصابت نكرد ، - سَهْمُه : نتيجه نگرفت .
طاعَ - - طَوْعاً [ طوع ] لفلان : مطيع و فرمانبردار شد .
طاعَ - طَيْعاً [ طيع ] : فرمانبردار شد .
الطَّاع - [ طوع ] : مرادف ( الطَّائع ) است ، مطيع و منقاد و فرمانبردار .
الطَّاعَة - [ طوع ] : مصدر ( أَطَاعَ ) است ، اطاعت كردن ؛ ( سَمْعاً و طَاعَةً ) : به دستور تو فرمانبردارم .
طاعَمَ - مُطَاعَمَةً [ طعم ] ه : با او غذا خورد .
الطَّاعِم - آنكه روزى فراخ دارد ، خوش خوراك .
الطَّاعِن - فا ، - فِى السِّنّ : سالخورده ، پير .
الطَّاعِنَة - مؤنث ( الطَّاعِن ) است ؛ « رِسَالَةَ طَاعِنَةٌ » : نامه اى كه در آن نكوهش و بد گوئى نوشته شده باشد .
الطَّاعُون - ج طَوَاعِين ( طب ) : بيمارى طاعون .
الطَّاغُوت - ج طَوَاغٍ و طَوَاغِيت [ طغو ] : هر كه بر ديگرى تعدى كند ، هر معبودى به جز خدا ، هر انديشهء بد و گمراه كننده ، شيطان ، گمراه كننده .
الطَّاغِي - ج طُغَاة و طَاغُون [ طغي ] : فا ، ستمگر .
الطَّاغِيَة - [ طغو ] : مؤنث ( الطَّاغي ) است :
متكبر و ستيزه خوى ، زورگوى .
طافَ - - طَوْفاً و طَوَافاً و طَوَفَاناً [ طوف ] بالمكان و حولَه : به دور آن مكان طواف كرد ، - فِى الْبِلاد : به گردش شهرها رفت ، - طوْفاً بِه الْخيالُ : در خواب و خيال و رؤيا چيزى را ديد .
طافَ - - طَيْفاً و مَطَافاً [ طيف ] الخيالُ : خيال به خواب او آمد .
الطَّافِح - فا ، پُر - مست .
الطَّافِحَة - مؤنّث ( الطَّافِح ) است ، چيزى خشك .
الطَّافِي - [ طفو ] : فا ؛ « السَّمَكُ الطَّافي » :
ماهى مرده كه روى آب افتاده باشد .
طاقَ - - طَوْقاً و طاقَةً
الشيءَ : آن كار را توانست انجام دهد .