أَلْجَأَ - إِلْجَاءً [ لجأ ] هُ : او را به زور پناهداد ، از آن نگهدارى كرد ، - امْرَهُ الى اللَّهِ : در كار خود بر خداوند توكَّل كرد .
أَلْجَمَ - إلْجَاماً [ لجم ] الدابَّةَ : ستور را لگام بست ، - النَّاقَةَ : ماده شتر را با لگام نشان كرد ، - القِدْرَ : در دستهى ديگ چوب فرو برد و آن را برداشت ، - هُ عن حَاجَتِهِ : او را از نيازى كه داشت بازداشت ، - الماءُ فلاناً :
آب تا دهان فلانى رسيد .
أَلَحَّ - إلْحَاحاً [ لحّ ] في السؤال : پياپى درخواست چيزى كرد و اصرار ورزيد ، - الجَمَلُ : شتر از رفتن باز ايستاد و به عقب برگشت ، - تِ المَطِيُّ : ستور خسته شد و آهسته راه رفت ، - السّحابُ بالمطرِ : ابر پيوسته باريد ، - القتبُ على ظهرِ الدّابة : پالان پشت ستور را زخم كرد .
أَلْحَى - إلْحَاءً [ لحي ] : كارى كرد كه مورد نكوهش قرار گيرد ، - العُودُ : زمانِ بركندن پوست چوب رسيد .
الأَلْحَى - [ لحى ] : آنكه داراى ريش بلند و يا انبوه است
الإلْحَاد - [ لحد ] : مص ، كُفر ، بى دينى .
الأَلْحَاق - [ لحق ] : زمينهائى از دره كه پر آب و قابل كشت است و در آن بذر پاشند .
أَلْحَجَ - إلْحَاجاً [ لحج ] هُ اليهِ : مترادف ( أَلْجَأ ) است .
الأَلْحَج - [ لحج ] من اللحِيّ : چانهى كج و معوج .
أَلْحَدَ - إِلْحَاداً [ لحد ] الميتَ و اللحدَ و للميتِ :
به معناى ( لَحَدَ ) است ، - الرجُلُ : در وجود خدا شك كرد و مُلحِد شد ، - عن الدِّين : از دين برگشت و به بدگويى از آن پرداخت ، - فى الحَرَمِ : هتك حرمت حرم كرد ، - بِهِ : بر او سخنان زشت و ناروا گفت ، - السَّهْمُ الهدفَ : تير به يكى از دو طرف نشانه خورد .
أَلْحَسَ - إلْحَاساً [ لحس ] تِ الأرضُ : زمين نخستين گياه را برآورد ، - الماشِيَةَ : مواشي را با بدترين وضعى چرانيد .
أَلْحَفَ - إلْحَافاً [ لحف ] السائلُ : درخواست كننده اصرار ورزيد ، - شَاربَهُ : سبيل خود را بسيار تراشيد ، - الظفُرَ : ناخن را از بيخ كند ، - به : به او زيان رسانيد ، - الرَّجُلُ : در دامنهى كوه راه رفت ، دامن خود را از روى تكبر بر زمين كشيد ، - الرّجُلَ : براى آن مرد لحاف خريد ، - هُ الثوبَ : جامه را بر او پوشانيد ، آن را برايش لحاف گردانيد ، - ضَيْفَهُ : در سرماى سخت زمستان تشك و لحاف خود را به ميهمان ايثار كرد .
أَلْحَقَ - إلْحَاقاً [ لحق ] هُ : خود را به او رسانيد ، - هُ بِفُلانٍ : او را وادار كرد كه به وى برسد ، - به اضراراً او خَسَائِرَ : به او ضرر و زيان رسانيد .
أَلْحَمَ - إلْحَاماً [ لحم ] الشيءَ : آن چيز را پيوند داد ، - الشيءَ بالشيْءٍ : آن چيز را به چيز ديگرى چسبانيد ، - : جامه را بافت ، - الشِّعْرَ : شعر سرود ، - الرّجُلُ : در خانهى آن مرد گوشت بسيار شد ، - القوم : به آن قوم گوشت خورانيد ، - الزّرعُ : كشت دانهدار شد ، - الرّجُلَ : آن مرد را اندوهگين كرد ، - هُ عِرْضَ فلانٍ : به او مجال داد تا فلان را ناسزا گويد ، - بين القوم شَرّاً : ميان آن قوم شر به پا كرد ، - هُ القتالُ : ناگزير از جنگ شد ، - فلاناً الأرضَ : فلاني را بر زمين انداخت ، - هُ بَصَرَهُ : به او نظر تيزبين انداخت ، - بِالمكانِ : در آن مكان ساكن شد ، - تِ الدّابَّةُ : ستور در جاى خود ايستاد و تكان نخورد .
أُلْحِمَ - [ لحم ] الرجُلُ : آن مرد بدرود زندگى گفت .
أَلْحَنَ - إلْحَاناً [ لحن ] في كلامِه : در سخن خود خطا رفت ، - فلاناً القولَ : سخن را به فلانى فهمانيد .
الأَلْحَن - [ لحن ] : بهترين خواننده يا آواز خوان ، فهميدهترين شخص .
إلَخ - اين واژه مختصر عبارت ( الى آخِرِهِ ) است .
الأَلْخَص - م لَخْصَاء ، ج لُخْص [ لخص ] : آنكه دور چشمانش ورم داشته باشد ، آنكه پلك بالاى چشم او گوشتالود باشد ، آشكارتر و كوتاهتر .
الأَلْخَن - م لَخُنَاء ، ج لُخْن [ لخن ] : گنده بغل ، آنكه بوى گند از زير بغلش برايد .
أَلَدَّ - إِلْدَادَا [ لدّ ] الرجُلَ : با آن مرد دشمنى و ستيز سخت كرد ، با او مجادله كرد و بر او چيره شد .
الأَلَدّ - م لَدَّاء ، ج لِدَاء و لُدّ [ لدّ ] : دشمن سرسخت .
أَلْدَغَ - إِلْدَاغاً [ لدغ ] العقربَ فلاناً : عقرب بر او افكند تا ويرا بگزد .
الأَلذّ - [ لذّ ] : لذيذترين ، خوشمزهترين .
أَلزَّ - إِلْزَازاً [ لزّ ] الشيءَ : آن چيز را پيچيد و چسبانيد .
أَلْزقَ - إِلْزَاقاً [ لزق ] هُ بهِ : آن چيز را به ديگرى چسبانيد .
أَلْزَمَ - إِلْزَاماً [ لزم ] الشيءَ : آن چيز را استوار كرد و ادامه داد ، - هُ الْمَالَ و العَمَلَ او بالمالِ وَالْعَمَلِ : آن مال يا كار را بر او فرض و لازم گردانيد .
أَلْحَجَ - إلْحَاجاً [ لحج ] هُ اليهِ : مترادف ( أَلْجَأ ) است .
أَلَسَّ - إِلْسَاساً [ لسّ ] المَكَانُ : اولين گياه آن زمين روئيد و برآمد
أَلْسَعَ - إلْسَاعاً [ لسع ] فلاناً عقرباً : عقربى به سوى او روانه كرد تا وى را بگزد ، - بَينَ الْقَومِ : ميان آن قوم فتنه انداخت .
أَلْسَنَ - إلْسَاناً [ لسن ] فلاناً قولًا أو رسالةً : براى فلانى پيام يا نامهاى فرستاده و ابلاغ كرد .
الأَلْسَن - م لَسْنَاء ، ج لُسْن [ لسن ] : مرد فصيح و بليغ .
الأَلَصّ - [ لصّ ] : آنكه دو شانهاش بهم نزديك باشند ، آنكه دندانهايش بهم نزديك باشند .
أَلْصَقَ - إلْصَاقاً [ لصق ] الشيءَ بالشيء : آن چيز را به چيزى چسبانيد ، « الْصَقَ بِهِ تُهْمَةً » : به او تهمت زد ، - بِعرقُوبِ البَعير : زير زانوى شتر را