تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
24 - 31238 - ( 24 ) از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود : « روزى كه هيچ سايه‌اى جز سايهء عرش نيست - در زير آن سايه - شخصى ايستاده است كه براى به دست آوردن چيزى از فضل خدا در زمين به سفر و كاسبى مىپردازد كه با آن نياز خود را بر طرف سازد و با آن به خانواده‌اش بازگردد . » 25 - 31239 - ( 25 ) اسماعيل بن مسلم از امام صادق عليه السلام از نياكانش روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « هر كس بر اثر طلب [ روزى ] حلال ، شب را خسته و رنجور سپرى كند ، شب را با گناهان آمرزيده ، به صبح رسانده است . » 26 - 31240 - ( 26 ) از حضرت على عليه السلام نقل شده است كه فرمود : « صبحگاهان بيرون رفتن شما [ به سوى جهاد ] در راه خدا برتر از صبحگاهان بيرون رفتن شما براى به دست آوردن چيزى كه با آن وضعيت فرزند و خانواده‌اش را سامان دهد ، نيست . و همچنين آن حضرت فرمود : كسى كه به قصد كسب حلال بيرون رود ، مانند كسى است كه در راه خدا جهاد مىكند . » 27 - 31241 - ( 27 ) خالد بن نجيح از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « با هر يك از اصحاب‌تان [ شيعيان ] ديدار كرديد به وى سلام برسانيد و به آنان بگوييد : فلانى فرزند فلانى [ امام صادق عليه السلام ] به شما سلام مىرساند . و به آن‌ها بگوييد : بر شما باد به تقواى الهى و به آنچه به وسيلهء آن بر آنچه نزد خداست ، راه يافته مىشود . به خدا سوگند ! من به شما فرمان نمىدهم مگر به آنچه خودمان را به آن فرمان مىدهيم . پس بر شما باد به تلاش و كوشش . هنگامى كه نماز صبح را بجا آورديد و بازگشتيد ، پس صبح زود [ در نخستين زمان روز ] به دنبال طلب روزى رويد و [ رزق ] حلال را بجوييد ؛ زيرا خداوند شما را روزى خواهد داد و شما را بر آن يارى و كمك خواهد كرد . » 28 - 31242 - ( 28 ) روايت شده كه امام صادق عليه السلام به عمرو بن سيف ازدى فرمود : « طلب روزى حلال را رها نكن ؛ زيرا تو را بر دينت كمك مىكند . بر شترت پاىبند بزن و توكل كن . » 29 - 31243 - ( 29 ) ايوب برادر أديم پارچه فروش مىگويد : « در خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بوديم كه علاء بن كامل آمد ، در مقابل امام عليه السلام نشست و به وى عرض كرد : « دعايم كن تا خداوند در رفاه و آسايش به من روزى دهد ! امام فرمود : من برايت دعا نمىكنم ؛ آن‌گونه كه خداوند فرمان داده ، طلب [ روزى ] كن ! »