تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 775

مساهمون:

ص٧٧٥
1344 - 32557 - ( 8 ) ابن ابى يعفور از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه : « درباره كسى دوست دارد از مال فرزندش بردارد . [ امام ] فرمود : پس بايد [ مىتواند ] از آن بردارد ؛ ولى اگر مادرش زنده است ، دوست ندارم از مال فرزندش چيزى بردارد مگر به عنوان قرض بر خود . » 1345 - 32558 - ( 9 ) ابوالقاسم كوفى در كتاب الاخلاق از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود : « دستان پدر و مادر در صورت نياز نسبت به مال فرزندشان - به طور پسنديده - باز است . » 1346 - 32559 - ( 10 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « و بدان كه ، براى پدر جايز است بدون اجازهء فرزندش از مال وى بردارد ؛ ولى براى فرزند جايز نيست از مال پدرش بردارد مگر با اجازهء وى . . . و براى مادر جايز نيست از مال فرزندش بردارد مگر آن‌كه خود را بدهكار قيمت آن براى فرزندش گرداند ، تا به وى بازگرداند . » 1347 - 32560 - ( 11 ) و در همان كتاب آمده است : « اگر شخصى بدهكار و بدون مال باشد و فرزندش مال داشته باشد ، جايز است از مال فرزندش بردارد و بدهكارىاش را پرداخت نمايد . » 1348 - 32561 - ( 12 ) على بن جعفر در كتابش مىگويد : « از برادرم امام كاظم عليه السلام پرسيدم : آيا انسان مىتواند با كنيز فرزندش آميزش كند ؟ امام عليه السلام فرمود : اگر دوست داشته باشد ! و اگر فرزندش مال داشته و دوست داشته باشد از آن بردارد ، مىتواند از آن بردارد ؛ ولى اگر مادر زنده است پس دوست ندارم چيزى از فرزندش بردارد مگر به عنوان قرض . » 1349 - 32562 - ( 13 ) على بن جعفر از برادرش امام كاظم عليه السلام پرسيد : « آيا انسان مىتواند از مال فرزندش استفاده كند ؟ امام عليه السلام فرمود : نه ، مگر اين‌كه ناچار به آن گردد كه در اين صورت به طور پسنديده از آن مىخورد و براى فرزند جايز نيست از مال پدرش چيزى بردارد مگر با اجازهء وى . » در كتاب قرب الاسناد روايت شده كه : « على بن جعفر از برادرش پرسيد : آيا جايز است انسان از مال فرزندش بردارد ؟ امام عليه السلام فرمود : نه ، مگر با اجازهء وى يا از روى ناچارى ؛ كه در اين صورت به طور پسنديده مصرف مىكند يا به عنوان قرض از او برمىدارد تا هنگام توانگرى به وى پرداخت كند و براى فرزند جايز نيست از مال پدرش چيزى بردارد مگر با اجازهء وى . »