تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 773

مساهمون:

ص٧٧٣
1340 - 32553 - ( 4 ) محمد بن سنان روايت مىكند كه : « امام رضا عليه السلام در پاسخ پرسش‌هايش نوشت دليل حلال بودن مال فرزند براى پدر - بدون اجازهء وى - در حالى كه فرزند چنين اختيارى ندارد ، اين است كه فرزند - در اين سخن خداوند - از بخشش‌هاى او به پدر است : به هر كه بخواهد دختر مىبخشد و به هر كه بخواهد پسر مىبخشد . افزون بر آن‌كه ، پدر در مقابل هزينهء فرزند - كوچك و بزرگ - بازخواست مىشود و فرزند به او نسبت داده مىشود و به نام وى خوانده مىگردد . به دليل اين سخن خداوند : آنان را به پدران‌شان نسبت دهيد . آن نزد خداوند به عدالت نزديك‌تر است . و به دليل اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله : تو و مالت ، متعلق به پدرت هستى . ولى مادر ، اين‌گونه نيست . از مال فرزندش بدون اجازهء وى يا اجازهء پدر نبايد بردارد ؛ چرا كه پدر در برابر نفقهء فرزند مواخذه مىگردد ؛ ولى زن در برابر نفقهء فرزند مؤاخذه نمىشود . » 1341 - 32554 - ( 5 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به شخصى فرمود : تو و مالت ، متعلق به پدرت هستى . » 1342 - 32555 - ( 6 ) محمد بن مسلم مىگويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه به مال فرزندش نيازمند مىشود . امام عليه السلام فرمود : هر چه بخواهد - بدون زياده‌روى - از آن مىخورد . و فرمود : در كتاب على عليه السلام آمده است : فرزند - بدون اجازه - چيزى از مال پدرش برنمىدارد ؛ ولى پدر هر چه بخواهد از مال فرزندش برمىدارد و مىتواند با كنيز پسرش آميزش كند در صورتى كه پسر با آن آميزش نكرده باشد . و فرمود : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به شخصى گفت : تو و مالت ، متعلق به پدرت هستى ! » 1343 - 32556 - ( 7 ) محمد بن مسلم مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى سؤال كردم كه فرزندش مال دارد و او به آن نيازمند مىشود . امام فرمود : از آن مىخورد ولى مادر حق ندارد از آن بخورد مگر به عنوان قرض بر خود . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « اين احاديث دلالت مىكنند كه براى پدر جايز است - در صورت نياز - از مال فرزندش بردارد . پس اگر در اخبار مطلبى وارد شد كه بر جواز برداشتن مال فرزند توسط پدر به طور مطلق و بدون قيد دلالت مىكند ، سزاوار است بر اين قيد - در صورت نياز - حمل شود . »