تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 719

مساهمون:

ص٧١٩

باب 52 فضيلت خياطى

1236 - 32449 - ( 1 ) ابوحسين بلخى مىگويد : « على عليه السلام از بازار كوفه مىگذشت . پيراهنش به كرسى گير كرد و پاره شد . آن را به دست گرفت ، نزد دوزندگان رفت و گفت : اين را براى من بدوزيد ، خداوند به شما بركت دهد . » 1237 - 32450 - ( 2 ) در كتاب تنبيه الخواطر آمده است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « شغل مردان نيكوكار ، دوزندگى است و شغل زنان نيكوكار ، ريسندگى . » و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله همواره لباسش را مىدوخت و كفشش را وصله مىزد و بيشترين كار آن حضرت در خانه ، دوزندگى بود .

باب 53 كراهت بافندگى و استحباب صيقل‌كارى

1238 - 32451 - ( 1 ) ابواسماعيل صيقل رازى مىگويد : « همراه دو لباس نزد امام صادق عليه السلام رفتم . امام عليه السلام فرمود : « اى ابواسماعيل ! از منطقهء شما لباس‌هاى زيادى براى ما مىآيد ولى هيچ‌يك از آن‌ها مثل اين دو لباسى نيست كه در دست توست ! گفتم : فدايت گردم ! مادر اسماعيل مىريسد و من مىبافم ! امام عليه السلام فرمود : بافنده هستى ؟ گفتم : آرى ! امام عليه السلام فرمود : بافنده نباش ! گفتم : چه كاره باشم ؟ امام عليه السلام فرمود : صيقل‌دهندهء شمشير باش ! ابواسماعيل مىگويد : دويست درهم داشتم با آن تعدادى شمشير و آينه ( و غلاف ) قديمى خريدم ، آن‌ها را به رى بردم و با سود بسيارى فروختم ! » مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « مقصود از اين حديث ، نوعى كراهت است نه حرمت . » « 1 »
هامش
( 1 ) . به نظر مىرسد امام در اين حديث ، در مقام بيان حكم شرعى نيست تا حرمت يا كراهت از آن استفاده شود ؛ بلكه امام بر اساس شرايط آن زمان درصدد راهنمايى يارانش است .