باب 36 حكم خوردن و گرفتن آنچه در عروسىها ريخته و نثار مىشود
987 - 32200 - ( 1 ) على بن جعفر مىگويد : « از برادرم - امام موسى بن جعفر عليهما السلام - دربارهء بادام و شيرينى و چيزهاى ديگرى كه بر سر عروس و داماد ريخته مىشود ، سؤال كردم .
امام عليه السلام فرمود : خوردن آنچه ريخته مىشود ، مكروه است . »
988 - 32201 - ( 2 ) اسحاق بن عمار مىگويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : در مراسم عقد و عروسى چيزهايى در ميان مردم مىپاشند .
امام عليه السلام فرمود : حرام است ، ولى آنچه به تو مىدهند ، بخور . »
مرحوم شيخ طوسى قدس سره اين حديث را بر كراهت حمل كرده است .
989 - 32202 - ( 3 ) در كتاب دعائم الاسلام آمده است كه : « امام صادق عليه السلام از قمار و غارت و نثار نهى كرد و مقصود امام عليه السلام از نثار ، آن چيزهايى است كه در ميان مردم پراكنده مىشود و به آن دعوت نمىكنند و پراكندهكننده از رسيدن آن به دست كسى كه به دستش مىافتد ، خشنود نيست و آن ربوده مىشود پس آن شبيه غارت است . »
990 - 32203 - ( 4 ) ابوجارود از امام باقر عليه السلام روايت مىكند ، كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :
« زناكار در هنگام زنا كردن ، مؤمن نيست و سارق در هنگام سرقت ، مؤمن نيست و انسان شريف هنگام ربودن غنيمت و هديه ، مؤمن نيست . »
ابن سنان مىگويد : « به ابوجارود گفتم : ربودن انسان شريف چيست ؟
وى گفت : مانند كارى كه حاتم انجام داد و گفت : هر كس چيزى بردارد ، از آنِ خود اوست . »