تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 515

مساهمون:

ص٥١٥

باب 31 حكم رقا « 1 » و دميدن در آن

952 - 32165 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « رقيه [ دعانويسى روا ] نيست مگر در سه مورد : تب يا چشم‌زخم يا خونريزى كه بند نمىآيد . » 953 - 32166 - ( 2 ) در كتاب جعفريات از على عليه السلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از چهار دميدن نهى كرد : « [ دميدن ] در محل سجده و رقيه و خوراكى و نوشيدنى . » 954 - 32167 - ( 3 ) حسين بن مصعب از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « دميدن در رقيه‌ها و خوراكى و محل سجده ، ناخوشآيند است . » 955 - 32168 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام از پيامبر اكرم عليه السلام روايت كرده كه آن حضرت از رقيه به غير كتاب خدا و غير معروف نهى كرد و فرمود : « اين رقيه‌ها از آن‌هايى است كه سليمان بن داود بر انس و جن و حيوانات سمى گرفت . » 956 - 32169 - ( 5 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه خواستى براى جراحت ، رقيه و دعا بخوانى يعنى براى جلوگيرى از درد و خونريزى و خطرات ديگرى كه از آن بيم دارى ، پس دستت را روى زخم قرار بده و سه مرتبه بگو : به نام خدا پناه مىبرم از تو ، به نام خداى بزرگ‌تر از برندگى و آهن و سنگ رقيه و دندان فاسد و رگ پيوستهء خونريز و چشم بىخواب . »
هامش
( 1 ) . اذكار و اورادى كه براى رفع بلا و گرفتارى خوانده يا نوشته مىشود - م .