سپس فرمود : و آنچه را به زيانشان بود و سودى براىشان نداشت ، مىآموختند ؛ زيرا وقتى كه آنان براى افسونگرى و آسيبرسانى جادو را بياموزند ، قطعاً چيزى را آموختهاند كه به دينشان زيان مىرساند و سودى به دينشان ندارد بلكه به اين وسيله از دين خدا جدا مىشوند . و قطعاً آن فراگيرندگان مىدانستند كه هر كس به بهاى دين خود اين را خريدارى كند و با آموزش آن از دينش جدا شود ، در آخرت بهره و نصيبى براى وى نخواهد بود . يعنى بهره و نصيبى در پاداش بهشت [ نخواهد داشت ] .
آنگاه فرمود چه بد است آن بهايى كه خودشان را به آن فروختند ! و خود را در گروِ عذاب قرار دادند ، اگر مىدانستند كه آخرتشان را فروختند و بهره و نصيبشان از بهشت را رها كردهاند ؛ زيرا فراگيرندگان اين جادوگرى كسانى هستند كه به پيامبر و خدا و زندهشدن مردگان و جمع شدن آنان اعتقاد و باور ندارند . از اين رو فرمود : و به تحقيق مىدانستند كه هر كس آن را خريدارى كند ، در آخرت بهره و نصيبى ندارد ؛ زيرا آنان معتقد بودند . كه آخرتى وجود ندارد و بر اساس اعتقاد آنان كه آخرتى وجود ندارد ، نصيبى براى آنان پس از دنيا نخواهد بود و اگر پس از دنيا آخرتى باشد ، آنان به دليل كفر ورزيدن به آن ، بهرهاى از آن نخواهند داشت .
سپس خداوند فرمود : و قطعاً چه بد است بهايى كه خود را به آن فروختند ! [ خود را ] به عذاب [ فروختند ] ؛ زيرا آخرت را به دنيا فروختند و خود را در گرو عذاب هميشگى قرار دادند ، اگر مىدانستند كه خود را به عذاب فروختهاند ولى به دليل كفرورزى اين را نمىدانند . پس وقتى كه انديشيدن و تفكر در حجتها و براهين الهى را رها كردند و آگاهى به دست نياوردند ، خداوند به خاطر اعتقادات باطل و انكار نمودن حق ، آنان را عذاب كرد .
زياد و محمد بن سيار - گزارشگران اين حديث - مىگويند : به امام حسن عسكرى عليه السلام گفتيم : گروهى نزد ما مىپندارند هاروت و ماروت دو فرشته بودند كه وقتى گناهان انسانها زياد گرديد ، خداوند هاروت و ماروت را از ميان فرشتگان برگزيد و با فرشتهء ديگرى به دنيا فرستاد ، ولى آن دو فريفتهء زهره شدند و تصميم به زناى با او را گرفتند و [ همچنين ] به شرابخوارى و آدمكشى آلوده گرديدند . و خداوند آنها را در بابل عذاب كرد و جادوگران از آنها جادوگرى آموختند . و خداوند آن زن را به صورت ستارهء زهره مسخ كرد .
امام عليه السلام فرمود : پناه مىبرم به خدا از اين سخنان ! همانا فرشتگان خدا - با لطف و عنايت او - معصوم و محفوظ از كفر و زشتىها هستند . خداوند تعالى مىفرمايد : پس آنان از دستورهاى خدا سرپيچى نمىكنند و هر فرمانى به آنها داده شود ، انجام مىدهند . »
914 - 32129 - ( 4 ) ابوبصير از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هنگامى كه سليمان وفات كرد ، ابليس جادوگرى را اختراع كرد . سپس آن را در نامهاى نوشت ، آن را مهر كرد و پشت آن نوشت : اين چيزى است كه آصف بن برخيا براى فرمانروا - سليمان بن داود عليه السلام - از گنجينههاى دانش اختراع كرد . هر كس فلان و فلان مىخواهد ، پس اين چنين و آن چنان بگويد .
آنگاه آن را در زير تخت دفن و سپس آن را براى مردم آشكار كرد . كافران گفتند : سليمان تنها به وسيلهء اين بر ما پيروز شد . » و مؤمنان گفتند : او بنده و پيامبر خدا بود . آنگاه خداوند در قرآن فرمود : از آنچه شيطانها بر فرمانروايى سليمان به دروغ بستند ، پيروى كردند . يعنى افسونگرى . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 487
مساهمون: السيد البروجردي
ص٤٨٧