897 - 32112 - ( 20 ) حسن بن عمر از پدرش از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه در تفسير اين سخن خداوند : در روز شوم پياپى فرمود :
« ماه به وسيلهء زحل ، شوم و نامبارك است . »
898 - 32113 - ( 21 ) در حديث نهىهاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است :
« و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از رفتن نزد منجم و غيبگو نهى كرد و فرمود : هركس نزد وى رود و او را راستگو انگارد ، قطعاً از آنچه خداوند بر محمد صلى الله عليه و آله فروفرستاده ، بيزارى نموده است . »
899 - 32114 - ( 22 ) عبدالملك بن اعين مىگويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : من گرفتار علم نجوم شدهام ، هر گاه انجام كارى را قصد مىكنم و به بخت و اقبال نگاه مىكنم ، اگر آن شرّ بود مىنشينم و به دنبال آن كار نمىروم و هر گاه طالع را خير ديدم به دنبال آن مىروم . امام عليه السلام فرمود :
آيا چنين كارى مىكنى ؟
گفتم : آرى !
امام عليه السلام فرمود : كتابهايت را بسوزان . »
900 - 32115 - ( 23 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند ، كه امير مؤمنان عليه السلام مىفرمود : « به سخن منجم و پيشگو و قيافه شناس و دزد ، ترتيب اثر نمىدهم و شهادت فاسق را جز عليه خودش نمىپذيرم . »
901 - 32116 - ( 24 ) در كتاب احتجاج آمده است كه شخص زنديقى از امام صادق عليه السلام پرسيد : « چگونه خلق ، خداى ناديده را مىپرستند . . . تا رسيد به اين پرسش : اى حكيم ! دربارهء كسانى كه مىپندارند تدبير اين جهان در اختيار ستارگان هفتگانه است ، چه مىفرماييد ؟
امام عليه السلام فرمود : نياز به دليل دارند تا اثبات كنند اين جهان بزرگ و جهان كوچك نتيجهء تدبير ستارگان شناور در فلك است كه به دنبال فلك مىچرخند ، بدون سستى كردن خود را به رنج و زحمت مىاندازند و بدون توقف گردش مىكنند .
آنگاه امام عليه السلام فرمود : بىگمان براى هر ستارهاى تدبير كننده و موكلّى است . پس ستارگان بسان بردگان ، امر و نهى مىشوند . اگر آنها قديم و ازلى بودند ، از حالتى به حالت ديگر دگرگون نمىشدند . . .
مرد زنديق در ادامه پرسيد : دربارهء علم نجوم چه مىگويى ؟
امام عليه السلام فرمود : آن ، دانش كمسود و پرزيانى است ؛ زيرا به وسيلهء آن تقديرى بر طرف و از حادثهء زيانبارى جلوگيرى نمىشود . اگر منجم از بلايى خبر دهد ، پرهيز از قضا او را نجات نمىدهد و اگر از خيرى خبر دهد ، نمىتواند زمان آن را جلو اندازد و اگر حادثهء ناگوارى برايش پيشآمد كند ، قدرت بر طرف كردن آن را ندارد . منجم با اين پندار كه قضاى الهى را از خلق وى باز مىگرداند ، با علم خدا مبارزه مىكند . . . »
902 - 32117 - ( 25 ) مفضل بن عمر مىگويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء اين سخن خداوند سؤال كردم : و [ به ياد آر ] هنگامى كه ابراهيم را پروردگارش به كلماتى آزمود ، مقصود از اين كلمات چيست ؟ . . .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 473
مساهمون: السيد البروجردي
ص٤٧٣