798 - 32013 - ( 7 ) شخصى به نام حسن از ياران امام صادق عليه السلام مىگويد : « من نشستن در توالت را طول مىدادم تا صداى غناى برخى از همسايگانم را بشنوم . تا اينكه يك روز وقتى نزد امام صادق عليه السلام رفتم ، امام عليه السلام به من فرمود : اى حسن ؛ بىگمان گوش و چشم و دل ، همهء آنها مسئول هستند . گوش آنچه مىشنود ، چشم آنچه مىبيند ، دل آنچه بدان دل مىبندد . »
799 - 32014 - ( 8 ) ياسر خادم از امام موسى بن جعفر عليهما السلام روايت مىكند كه فرمود :
« در بهشت درختى است كه به فرمان خدا بادها آن را به حركت در مىآورند . هر كه [ در دنيا ] نفس خويش را از غنا پاك گرداند ، از آن درخت صدايى مىشنود كه هرگز نظير آن را نشينده است و هركس از غنا دورى نكرده باشد ، آن صدا را نمىشنود . »
800 - 32015 - ( 9 ) جهم بن حميد مىگويد : « امام صادق عليه السلام از من پرسيد : كجا بودى ؟ من اينگونه گمان كردم كه امام عليه السلام از محل رفتنم آگاه است ، از اين رو به وى گفتم :
فدايت گردم ! من با فلانى برخورد نمودم . او به زور مرا به خانهاش برد و من به كنيزانش نگاه كردم . امام عليه السلام به من فرمود : آن مجلسى است كه خداوند [ با رحمت ] با اهلش نگاه نمىكند . آيا بر خانواده و دارايى خود از سوى خدا در امان هستى » ؟
اين حديث در كتاب دعائم الاسلام نيز از زبان يكى از ياران امام عليه السلام بدون ذكر نام نيز آمده و پاسخ آن شخص به امام عليه السلام را اينگونه گزارش كرده است : « با فلانى برخورد كردم . او به من چسبيد و مرا به خانهاش برد ، آنگاه دستور داد يكى از كنيزانش نزد من آمد و غنا خواند . . . . »
801 - 32016 - ( 10 ) در كتاب دعائم الاسلام آمده است كه امام صادق عليه السلام حال يكى از بستگانش را پرسيد . آن شخص پاسخ داد : « فدايت گردم ! ديروز فلانى با من برخورد كرد ، دستم را گرفت و به خانهاش برد . در آنجا كنيزش مىزد و غنا مىخواند و من تا شب را در خانهء وى سپرى كردم .
امام عليه السلام فرمود : واى بر تو ! آيا نترسيدى دستور خدا دربارهات [ مرگ ] فرا رسد و در آن حال باشى ؟
همانا آن مجلسى است كه خداوند به اهلش [ با رحمت ] نگام نمىكند . غنا پليدترين چيزى است كه خدا آفريده است . غنا بدترين مخلوقات است . غنا تنگدستى و نفاق به دنبال مىآورد . »
802 - 32017 - ( 11 ) حسن بن على بن يقطين از امام جواد عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هركس به گويندهاى گوش كند ، به تحقيق او را پرستيده است . پس اگر آن گوينده از جانب خدا مىرساند ، بىگمان خدا را پرستيده و اگر از طرف شيطان ابلاغ مىكند ، به راستى شيطان را پرستيده است . »
در احاديث باب 56 از بابهاى مبارزه با نفس و باب 19 و 20 و 21 از بابهاى كسبهاى روا و ناروا ، مطالبى با اين بحث گذشت .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 429
مساهمون: السيد البروجردي
ص٤٢٩