باب 2 حلال نبودن آنچه با كسب حرام خريده شده و عدم جواز صدقه و انفاق آن و حكم اختلاط آن با مال حلال
خداوند متعال مىفرمايد :
اى كسانى كه ايمان آورديد ، از بخششهاى پاك و خوب درآمدهاىتان و از آنچه از زمين براى شما بيرون آورديم ، انفاق كنيد ! و براى انفاق ، پليد و ناپاك را بر نگزينيد و حال آنكه خود نيز با ميل و بدون چشمپوشى ، آن را نمىگيريد . و بدانيد خداوند بىنياز و ستوده است .
« 1 » 594 - 31810 - ( 1 ) محمد بن حسن صفار به امام هادى عليه السلام نوشت : « شخصى با پول راهزنى يا دزدى ، مزرعه يا كنيزى مىخرد . آيا محصولات آن مزرعه و نزديكى با آن كنيزى كه با پول راهزنى و دزدى خريده ، بر وى حلال است ؟
امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود :
در چيزى كه اصل و ريشهاش حرام است ، خيرى نيست و به كار بردنش [ نيز ] جايز نيست . »
595 - 31811 - ( 2 ) اسماعيل سكونى از امام صادق عليه السلام از پدرش از نياكانش عليهم السلام روايت مىكند كه فرمود :
« اگر مردى هزار درهم سرقت كند و با آن كنيزى بخرد يا مهريهء همسرش قرار دهد ، آميزش با آن براى وى حلال است و مسؤوليت آن مال بر اوست . »
در حديث ديگرى از حضرت على عليه السلام نظير حديث گذشته آمده است و در پايان اين جمله افزوده شده است : « و او گناهكار است . »
596 - 31812 - ( 3 ) على عليه السلام در نهج البلاغه - در مورد بازگرداندن بخششهاى عثمان - فرمود : « به خدا سوگند ! حتى اگر آن [ مالها ] را در حالى بيابم كه به وسيلهء آنها با زنان ازدواج شده و كنيزان تصاحب گرديده ، آنها را باز مىگردانم ؛ زيرا در عدالت گسترش و آرامش است و هركس عدالت او را در تنگنا قرار دهد ، ظلم بر او سختتر و تنگتر است . »
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 267 .