320 - 31534 - ( 5 ) امير مؤمنان عليه السلام فرمود :
« انفاق اين مال در راه اطاعت خدا ، بزرگترين نعمت است و هزينه كردن آن در راه معصيت و نافرمانى خدا ، بزرگترين رنج و محنت است . »
321 - 31535 - ( 6 ) و نيز آن حضرت فرمود :
« بدانيد كه يكى از نعمتها مال و ثروت فراوان است و برتر از مال فراوان ، تندرستى بدن است و برتر از تندرستى بدن ، تقواى قلب است . »
322 - 31536 - ( 7 ) عبدالله ابن ابى يعفور مىگويد :
« شخصى به امام صادق عليه السلام عرض كرد :
به خدا سوگند ! ما دنياطلب هستيم و دوست داريم به آن دست يابيم !
امام عليه السلام پرسيد : دوست دارى با آن چه كنى ؟
آن مرد پاسخ داد : خرج خود و خانوادهام كنم ، صلهء رحم و نيكى به خويشانم نمايم ، با آن صدقه دهم و حج و عمره بجا آورم !
امام صادق عليه السلام فرمود : اين دنياطلبى نيست بلكه طلب آخرت است ! »
323 - 31537 - ( 8 ) عبدالله بن ابى يعفور روايت مىكند كه از امام صادق عليه السلام شنيدم فرمود : « البته ما دنيا را دوست داريم ؛ ولى اگر به ما عنايت نشود ، براىمان بهتر است . چيزى از دنيا به احدى بخشيده نشد مگر اينكه از بهرهاش در آخرت كاسته گرديد .
در اين هنگام شخصى به امام عرض كرد : به خدا سوگند ! ما دنياطلب هستيم !
امام پرسيد : با آن چه مىكنيد ؟ » . . . ادامهء اين حديث ، همانند حديث گذشته است .
ابن ادريس نظير اين حديث را در كتاب سرائر آورده است ، با اين تفاوت كه پاسخ آن مرد به امام عليه السلام را اينگونه گزارش كرده است :
« با آن ازدواج مىكنم ، حج مىگزارم ، خرج خانوادهام مىكنم ، به برادران دينىام مىبخشم و صدقه مىدهم . »
324 - 31538 - ( 9 ) ابوبصير مىگويد : « در حضور امام باقر عليه السلام از ثروتمندان شيعه بدگويى كرديم . گويا امام عليه السلام از سخنان ما ناخشنود شد و فرمود :
اى ابومحمد ! وقتى مؤمن ثروتمند ، مهربان و بسيار نيكوكار باشد و به همكيشانش نيكى كند ،
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 213
مساهمون: السيد البروجردي
ص٢١٣