292 - 31506 - ( 18 ) خالد بن نجيح مىگويد : « امام صادق عليه السلام مىفرمود : هنگامى كه به رختخوابت پناه بردى ، بگو :
به نام خدا و ( براى خدا ) پهلوى راستم را [ بر زمين ] قرار دادم و بر آيين ابراهيم ؛ در حالى كه مايل به حق و تسليم خدا هستم و از مشركان نيستم . »
293 - 31507 - ( 19 ) ابن قداح از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هر گاه رسول خدا صلى الله عليه و آله به رختخوابش پناه مىبرد ، مىگفت : « خدايا ، با نامت زندگى مىكنم و با نامت مىميرم .
و هنگامى كه از خواب برمىخاست ، مىگفت :
ستايش ويژهء خداوندى است كه مرا زنده كرد ، پس از آنكه مىراند و زندهشدن مردگان به سوى اوست . »
و نيز از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هر كس هنگام خواب سه مرتبه آية الكرسى را بخواند ، همچنين آيهء : شهد الله انه لا إله الا هو و الملائكه و اولوا العلم قائماً بالقسط لا إله الا هو العزيز الحكيم ، « 1 » و آيهء تسخير : [ ان ربكم الله الذى خلق السموات و الارض فى سته ايام ثم استوى على العرش يغشى الليل النهار يطلبه حثيثاً و الشمس و القمر و النجوم مسخرات بامره الا له الخلق و الامر تبارك الله رب العالمين ] ، « 2 »
و آيهء سجده : [ سنريهم آياتنا فى الآفاق و فى انفسهم حتَّى يتبين لهم انه الحق او لم يكف بربك انه على كل شى شهيد . الا انهم فى مرية من لقاء ربهم الا انه بكل شىء محيط ] ، « 3 » را بخواند خداوند ، دو شيطان را « 4 » - بخواهند يا نخواهند - مامور حفاظت و نگهدارى وى از شيطانهاى سركش مىكند و همراه آن دو شيطان از جانب خدا سى فرشته ستايش و تسبيح و تهليل و تكبير خداى را بجا مىآورند و براى آن بنده استغفار مىكنند تا وى از خواب بيدار شود و پاداش همهء اعمال آن فرشتگان از براى اوست . »
294 - 31508 - ( 20 ) محمد بن ابى عمير با واسطه روايت مىكند : « هنگامى كه تصميم به خوابيدن گرفتى ، مىگويى :
« خدايا ، اگر روح و نفس مرا گرفتى ، پس به آن رحم كن و اگر آن را فرستادى ، از آن نگهدارى كن ! »
295 - 31509 - ( 21 ) معاويه بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هر گاه از احتلام و جنابت بيمناك بودى ، هنگام خواب بگو : خدايا ! به تو پناه مىبرم ، از احتلام و رؤياهاى زشت و بد و از اينكه در خواب و بيدارى بازيچهء دست شيطان باشم . »
نظير اين دعا با اندكى تفاوت از امير مؤمنان نيز گزارش شده است .
296 - 31510 - ( 22 ) سعد اسكاف از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هر كس اين كلمات را بگويد ، من تضمين مىكنم كه تا صبح عقرب و حيوان گزندهاى به وى آسيب نرساند :
به كلمات كامل و تمام خداوند - كه هيچ نيكوكار و تبهكارى از آنها نمىگذرد - پناه مىبرم از شرّ و زيان آنچه آفريد و از زيان آن چه ايجاد كرد و از شرّ هر جنبندهاى كه اختيارش در دست اوست . البته پروردگار من بر راه راست است . »
هامش
( 1 ) . آل عمران 13 / 18 .
( 2 ) . اعراف 7 / 54 .
( 3 ) . فصلت 41 / 54 - 53 مرحوم علامه مجلسى مىفرمايد : « بر اساس نظر مشهور آيه سجده آيات مذكور است و گفته شده كه مقصود آيهپس از آيه سجده در سوره سجده است : « تتجافى جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا و طمعا و مما رزقناهم ينفقون » ( سجده 32 / 16 ) و احتياط در اين است كه هر دو خوانده شود . » ( مرآت العقول 12 / 317 ) .
( 4 ) . مرحوم علامه مجلسى مىفرمايد : « اين نهايت لطف و مهربانى خداست كه دشمن را نگهبان و پاسدار وى قرار مىدهد . » مرآتالعقول 12 / 317 .