سپس امام عليه السلام فرمود : آيا پس از اين به آنچه بر روزى مىافزايد ، آگاهتان نكنم ياران گفتند :
بفرماييد اى امير مؤمنان عليه السلام .
آنگاه امام عليه السلام افزايندههاى روزى را اينگونه برشمرد :
1 - جمع كردن ميان دو نماز ؛ 2 - تعقيب پس از نماز صبح و عصر ؛ 3 - ارتباط با خويشان ؛ 4 - جارو كردن مقابل خانه ؛ 5 - يارى و غمخوارى با برادران دينى ؛ 6 - صبح زود به دنبال روزى رفتن ؛ 7 - استغفار كردن ؛ 8 - اداى امانت ؛ 9 - سخن حق گفتن ؛ 10 - پاسخ دادن به اذانگو ؛ 11 - سخن نگفتن در مستراح ؛ 12 - ترك حرص و آز ؛ 13 - سپاسگزارى از منعم [ كسى كه به انسان نعمت مىدهد ] ؛ 14 - پرهيز از سوگند دروغ ؛ 15 - وضو پيش از غذا خوردن ؛ 16 - خوردن ريزههاى غذا كه از سفره مىريزد .
آنگاه امام عليه السلام فرمود : هر كس هر روز سى مرتبه خداوند را تسبيح گويد ، خداوند هفتاد نوع بلا و گرفتارى را از وى دور مىكند ، كه كوچكترين آنها تنگدستى است . »
171 - 31385 - ( 25 ) پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :
« بيست خصلت ، فقر در پى دارد : نخستين آنها برهنه از رختخواب برخاستن براى دفع ادرار ، خوردن در حال جنابت ، نشستن دستها هنگام غذا ، اهانت به ريزههاى نان ، سوزاندن سير و پياز ، نشستن در آستانهء در ، جارو كردن خانه در شب و به وسيلهء لباس ، شستن اعضاى بدن در مستراح ، پاك كردن اعضاى شسته شدهء بدن با دستمال و حوله و آستين ، نشستن كاسهها و ظروف ، ظرف آب را بدون سرپوش گذاشتن ، ترك تارهاى عنكبوت در خانه ، سبك شمردن نماز ، باشتاب بيرون رفتن از مسجد ، صبح زود به بازار رفتن و تأخير بازگشت از آن هنگام شب ، خريدن نان از فقرا ، لعنت كردن بر فرزندان ، دروغگويى ، دوختن لباس بر بدن و با فوت خاموش كردن چراغ . »
172 - 31386 - ( 26 ) در حديث ديگرى آمده است :
« دفع ادرار در حمام ، غذا خوردن روى قبرها ، خلال با چوب طرفاء ، خوابيدن ميان نماز مغرب و عشا ، خوابيدن پيش از آفتاب ، بازگرداندن گدا در شب ، گوش دادن زياد به غنا ، عادت بر دروغگويى ، ترك اندازهگيرى زندگى ، ايستاده شانه كردن ، سوگند دروغ ، قطع ارتباط با خويشان . آنگاه فرمود : آيا افزايندههاى روزى را براى شما بيان نكنم ؟ ياران گفتند : « بفرماييد ، اى امير مؤمنان عليه السلام » سپس حضرت نظير آنچه در حديث 23 گذشت ، با تقديم و تأخير برشمرد با اين تفاوت كه به جاى استعمال امانت ، اداى امانت آمده است .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: السيد البروجردي
ص١٣٩