تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
164 - 31378 - ( 18 ) ابوجميله از امام صادق عليه السلام روايت مىكند : « بر آنچه اميد ندارى ، نسبت به آنچه اميد دارى ، اميدوارتر باش ؛ چرا كه موسى به انگيزهء آوردن آتش براى همسرش رفت ، پس در حالى كه پيامبر مرسل بود ، به سوى آنان بازگشت . » 165 - 31379 - ( 19 ) شخصى به امام كاظم عليه السلام گفت : « به من وعده بده ! امام عليه السلام فرمود : چگونه به تو وعده دهم در حالى كه من به آنچه اميد ندارم ، اميدوارترم تا آنچه به آن اميد دارم ! » 166 - 31380 - ( 20 ) عمر بن يزيد مىگويد : « من حضور داشتم كه شخصى خدمت امام صادق عليه السلام رسيد و از وى درخواست [ كمك ] كرد . امام عليه السلام فرمود : امروز چيزى نداريم ولى قرار است مقدارى خِطر [ / گياهى كه با آن خضاب كنند ] و وسمه [ / گياهان آرايشى ] براى ما برسد . اگر خدا بخواهد ، آن‌ها به فروش مىرسد و به تو مىبخشيم . آن مرد گفت : به من قول بده ! امام فرمود : چگونه به تو قول دهم و حال آن‌كه من به آنچه اميد ندارم ، اميدوارترم نسبت به آنچه بدان اميدوارم ! » 167 - 31381 - ( 21 ) جميل بن دراج از امام صادق عليه السلام روايت مىكند : « خداوند هرگز درى از روزى را بر مؤمنى نبست ، مگر آن‌كه درِ بهترى بر رويش گشود . » 168 - 31382 - ( 22 ) عبدالله بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند : « خداوند رزقى را كه از راهى به مؤمنان مىرسد ، هرگز آن را مسدود نمىكند مگر آن‌كه از راه ديگرى آن را بگشايد تا به وى برسد - هر چند در حساب او آن رزق از وى نباشد . » 169 - 31383 - ( 23 ) از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده است : « هر مؤمنى درى دارد ، كه از آن عملش بالا مىرود و درى دارد كه از آن روزىاش فرو مىآيد . پس اگر وى بميرد ، آن دو برايش مىگريند و اين است [ تفسير ] سخن خداوند : پس بر آنان آسمان و زمين نگريستند و از مهلت داده شدگان نبودند » . 170 - 31384 - ( 24 ) سعيد بن علاقه از امير مؤمنان روايت مىكند كه آن حضرت اين موارد را برشمرد كه سبب فقر و تنگدستى است : 1 - رها كردن تار عنكبوت در خانه ؛ 2 - ادرار كردن در حمام ؛ 3 - خوردن در حال جنابت ؛ 4 - خلال كردن با چوب طرفاء [ / درخت گز ] ؛ 5 - ايستاده شانه كردن ؛ 6 - باقى گذاشتن خاكروبه در خانه ؛ 7 - سوگند دروغ ؛ 8 - زنا ؛ 9 - آشكار كردن حرص ؛ 10 - خوابيدن ميان نماز مغرب و عشا ؛ 11 - خوابيدن پيش از آفتاب ؛ 12 - اندازه‌گيرى نكردن در زندگى ؛ 13 - قطع ارتباط با خويشاوندان ؛ 14 - عادت به دروغ ؛ 15 - زياد گوش دادن به غنا ؛ 16 - بازگرداندن گدا در شب .