130 - 31344 - ( 12 ) امام باقر عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود :
« دنيا در تغيير و تحول و هر روز به كام كسى است . پس آنچه از دنيا كه به نفع توست ، در ناتوانى به سراغت مىآيد و آنچه از دنيا به زيان توست ، با نيرو و توانت نمىتوانى آن را دور سازى . هر كس از آنچه از دست رفته قطع اميد كند ، بدنش در آسايش است . هر كس به آنچه خداوند روزىاش دهد خشنود باشد ، چشمش روشن مىگردد . »
131 - 31345 - ( 13 ) امير مؤمنان عليه السلام در سفارش خود به فرزندش محمد حنفيه فرمود :
« اى پسر عزيزم ، بپرهيز از تكيه بر آرزوها ! اى پسر عزيزم ، روزى بر دوگونه است : رزقى كه آن را مىجويى و رزقى كه تو را مىجويد و اگر تو به سراغش نروى ، آن به سراغت مىآيد . پس اندوه سال خود را بر اندوه روزت نيفزا . هر روز آنچه در آن است ، براى تو بسنده است . اگر سال از عمر توست ، همانا خداوند هر روز آن تو را روزىِ تازه مقرّر و معين مىبخشد و اگر سال از عمرت نيست ، پس چرا بر آنچه از آنِ تو نيست ، غم و اندوه مىخورى ! بدان هيچ جويندهاى به روزىات بر تو پيشى نمىگيرد و هيچ نيرومندى نسبت به آن بر تو چيره نمىشود و آنچه برايت مقدر شده ، از تو پنهان نمىشود .
چه بسيار انسان زحمتكش و كوشايى را مشاهده كردى كه روزى بر او تنگ گرفته شده و انسانى كه در طلب ، ميانهرو و تقدير با او همكارى كرده است . همه چيز با نيستى همآغوش است . امروز براى توست و تو از رسيدن به فردا مطمئن نيستى . »
اين حديث تا جملهء : « آنچه برايت مقدر شده از تو پنهان نمىشود » ، در نهج البلاغه و تا جملهء : « و اگر تو به سراغش نروى ، آن به سراغت مىآيد » ، در كنز الفوائد نيز آمده است .
132 - 31346 - ( 14 ) از حضرت على عليه السلام روايت شده كه مىفرمايد :
« روزى بر دو گونه است : روزىاى كه به دنبال توست و روزى اى كه تو در پى آنى . پس هر كه دنيا را بجويد ، مرگ او را مىجويد تا از دنيا بيرونش كند و هر كه آخرت را بجويد ، دنيا به جستجويش مىپردازد تا روزىاش را به طور كامل پرداخت نمايد . »
133 - 31347 - ( 15 ) امام كاظم عليه السلام به هشام بن حكم فرمود :
« اى هشام ، خردمندان در دنيا زاهدند و به آخرت تمايل دارند ؛ زيرا آنان مىدانند كه دنيا هم طالب است و هم مطلوب و آخرت [ نيز ] هم طالب است و هم مطلوب . پس هر كس آخرت را بجويد ، دنيا به جستجويش مىپردازد ، تا روزىاش را به طور كامل دريافت كند .
و هر كس دنيا را بجويد ، آخرت به جستجوى او مىپردازد تا مرگ به سراغش آيد و دنيا و آخرتش را تباه سازد .
اى هشام ، هر كس بىنيازىِ بدون مال آسايش قلب از حسادت و سلامت در دين را خواهان است ، پس با حال تضرع از خداوند درخواست كند تا عقلش را كامل كند . پس هر كس تعقل كند به آنچه كفايتش مىكند ، قناعت مىورزد و هر كس به آنچه وى را كفايت مىكند قناعت ورزد ، بىنياز مىشود و هر كس به آنچه برايش كافى است قناعت نورزد ، هرگز بىنيازى را درك نمىكند . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 119
مساهمون: السيد البروجردي
ص١١٩