99 - 31313 - ( 50 ) ابوسعيد خدرى مىگويد : « هنگام بازگشت از نبرد احد ، مسلمانان گِرد وجود مقدس پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله حلقه زده بودند . آن حضرت در حالى كه به درخت بزرگى تكيه كرده بود ، فرمود :
اى مردم ، به سوى انجام وظيفهاى كه دربارهء اصلاح آخرت به شما محول شده ، روى آوريد و از آنچه براىتان در مورد دنيا تضمين شده ، روى گردانيد . اعضاى بدنتان را - كه با نعمتهاى خداوند پرورش يافته - با بهكارگيرى در راه سرپيچى از دستوراتش ، در معرض خشم او قرار ندهيد . اشتغال خود را در راه دستيابى به آمرزش خدا قرار دهيد . همت خود را در راه نزديكى به اطاعت وى مصروف داريد . هر كس نخست به بهرهاش از دنيا بپردازد ، نصيب اخروىاش را از دست مىدهد و به خواستههاى دنيوىاش نيز نمىرسد . و هر كس از نصيب اخروىاش آغاز كند ، بهرهاش از دنيا به وى مىرسد و به آنچه از آخرت مىخواست ، دست مىيابد . »
100 - 31314 - ( 51 ) محمد بن هارون به امام هادى عليه السلام عرض كرد :
« ما از نياكانت روايت شدهايم ؛ زمانى بر مردم خواهد آمد كه چيزى عزيزتر از برادرى همدم يا به دست آوردن درهمى از حلال نيست .
امام عليه السلام فرمود : اى ابومحمد ، عزيز موجود است ولى تو در زمانى هستى كه چيزى تنگدستتر از درهمى حلال يا برادرى در راه خدا نيست . »
101 - 31315 - ( 52 ) سكونى از امام صادق عليه السلام پرسيد : « زهد در دنيا چيست ؟ امام فرمود : واى بر تو ! زهد ، بىرغبتى به حرام دنياست تا از حرامش پرهيز كنى . »
102 - 31316 - ( 53 ) امام كاظم عليه السلام به هشام بن حكم فرمود : « اى هشام ، خردمندان زوايد دنيا را رها كردند تا چه رسد به گناهانش ! ترك دنيا ، فضيلت است و ترك گناه ، واجب . »
103 - 31317 - ( 54 ) امير مؤمنان عليه السلام فرمود :
« . . . همچنين شخص مسلمانِ پاك از خيانت ، يكى از دو پاداش و نيكى را از خدا انتظار دارد : يا دعوتكنندهء خدا [ يعنى عزرائيل ] كه آنچه نزد خداست ، برايش بهتر است يا روزى خدا كه در اين صورت وى داراى خانواده ، مال ، دين و شرافت خواهد بود . به تحقيق مال و فرزند ، كِشت دنيا و عمل صالح ، كِشت آخرت است كه گاهى خداوند براى گروههايى ميان آن دو جمع مىكند . »
104 - 31318 - ( 55 ) ابراهيم بن محمد از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هرگاه خداوند خير بندهاى را بخواهد ، سى هزار [ درهم ] به او نمىبخشد . »
و نيز فرمود :
هرگز كسى ده هزار درهم از حلال نيندوخت و گاهى خداوند براى گروههايى آن را گرد مىآورد .
هنگامى كه به اندازهء قوت و غذا به كسى عنايت شود و به عمل صالح موفق گردد ، به تحقيق خداوند دنيا و آخرت را براى وى جمع كرده است . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 105
مساهمون: السيد البروجردي
ص١٠٥