تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
87 - 31301 - ( 38 ) على عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود : « هر كس دوست دارد كه دعايش مستجاب گردد ، بايد راه كسب درآمدش را حلال و پاكيزه گرداند . » 88 - 31302 - ( 39 ) على عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گزارش مىكند كه فرمود : « هركس به رزقى كه خداوند برايش مقرر و معين كرد ، راضى نباشد و شكايت و نارضايتىاش را ابراز كند و بردبارى از كف بدهد و به حساب خدا نگذارد ، نيكى و حسناتش بالا نمىرود و خداوند را به گونه‌اى ملاقات مىكند كه از وى به شدت خشمگين است ، مگر توبه نمايد . » 89 - 31303 - ( 40 ) قطب راوندى در كتاب لبّ اللباب از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود : « هر كس دنياى حلال را براى ثروت‌اندوزى ، فخرفروشى و خودنمايى طلب كند ، خداوند را درحالى كه به شدّت بر او خشمگين است ، ملاقات خواهد كرد . » 90 - 31304 - ( 41 ) امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « چنين نيست كه هر ميانه‌رُوى محروم باشد . » 91 - 31305 - ( 42 ) و نيز فرمود : « چنين نيست كه هر طالب روزى ، به آن برسد . » 92 - 31306 - ( 43 ) و نيز فرمود : « دنيا ثبات و قرار ندارد [ و هر روز به كام كسى مىگردد ] ؛ پس با ميانه‌روى ، بهره‌ات را از آن بجوى . » 93 - 31307 - ( 44 ) جابر گزارش مىكند كه امام حسن مجتبى عليه السلام به شخصى فرمود : « اى مرد ! آن‌گونه كه با دشمن مىجنگى ، روزى طلب مكن . و همانند انسان تسليم شده به تقدير تكيه مكن ؛ زيرا ايجاد و طلب فضل و روزى سنت است و ميانه‌روى در طلب ، از عفت است . عفت هيچ رزقى را دور نمىكند و آزمندى هيچ فضل و روزى را جذب نمىكند ؛ زيرا روزى تقسيم و مقرّر شده است و به‌كارگيرى آز ، مستلزم گناهان است . » 94 - 31308 - ( 45 ) على عليه السلام فرمود : « ايمان بنده‌اى حقيقت ندارد تا اين‌كه اعتماد وى به آنچه نزد خداست بيشتر از اعتمادش به آنچه نزد خود اوست ، باشد . » 95 - 31309 - ( 46 ) و نيز مىفرمايد : « هر آنچه بدان بسنده شود ، كافى است . » 96 - 31310 - ( 47 ) همو مىفرمايد : « آن را كه نصيب به آسانى به دست نيايد ، با كوشش با آن برنيايد . » « 1 » 97 - 31311 - ( 48 ) همچنين مىفرمايد : « هر كه بسيار ياد مرگ كند ، به اندك از دنيا خشنود است . » 98 - 31312 - ( 49 ) از امام صادق روايت شده كه فرمود : « هنگام غروب خورشيد ، خداوند به فرشته‌اى دستور مىدهد ؛ ندا سر دهد : اى مردم ، به سوى پروردگارتان روى آوريد ؛ زيرا آنچه اندك و بسنده باشد بهتر است از آنچه بسيار و سرگرم‌كننده باشد . و فرشتهء عهده‌دار خورشيد ، هنگام طلوع ، ندا سر مىدهد : اى فرزندان آدم ، براى مرگ بزاييد ، براى ويرانى بسازيد و براى نابودى انباشته كنيد . »
هامش
( 1 ) . اين عبارت ، برگردانى است از ترجمهء نهج البلاغهء استاد شهيدى ، ص 432 .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 103 | السيد البروجردي / محمد حسين مهورى