تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 703

مساهمون:

ص٧٠٣
حضرت فرمود : اما سه وصيتى كه به تربيت نفس مربوط مىشود : اول اينكه : آنچه را دوست ندارى نخور ، زيرا موجب حماقت و نادانى مىشود ، دوّم اينكه : تا گرسنه نشدى غذا نخور ، و هر گاه خواستى غذا بخورى غذايت حلال باشد و بسم اللَّه بگو ، و به ياد آور سخن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را كه فرمود : آدمى ظرفى را بدتر از شكمش پر نكند ، در اين صورت اگر ناچار شد يك سوم آن را براى غذايش ، و يك سومش را براى نوشيدنى ، و يك سوم ديگر را براى نفس كشيدن بگذارد . اما آن سه خصلت كه در بردبارى است : اول اينكه ، اگر كسى به تو گفت : اگر يكى بگويى ده تا مىشنوى ، بگو : اگر ده تا هم بگويى يكى نمىشنوى ، دوم اينكه ، اگر كسى دشنامت داد بگو : اگر تو راست مىگويى از خدا مىخواهم كه مرا ببخشد ، و اگر دروغ مىگويى از خدا مىخواهم كه تو را ببخشد ، سوم اينكه : اگر كسى تو را تهديد نمود تو او را اندرز ده و برايش دعا كن . و اما آن سه خصلت كه در علم است : اول اينكه ، آنچه را نمىدانى از علما بپرس ، و هرگز براى سرزنش كردن و آزمايش نمودن آنها سؤال نكنى ، از عمل كردن به رأى خود بر حذر باش ، و در هر چه احتياط را مناسب مىبينى احتياط كن ، و از فتوى دادن بگريز همان گونه كه از دست شير مىگريزى ، و گردن خود را پل براى مردم قرار مده ، بعد فرمود : اينك برخيز و برو يا ابا عبد اللَّه ، من نصايح خود را به تو گفتم ، و مزاحم ذكر گفتنم نشو ، زيرا من انسانى هستم كه بر اوقاتم مواظبم ، و السّلام . ( 1 ) ( 1914 ) 9 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : مرا با انسان امرى بزرگ است ، او را آفريدم و او غير مرا مىپرستد ، به او رزق و روزى دادم ولى او ديگرى را ستايش نمود ، روزيش را قطع نمودم و او به ديگرى شكوه كرد . ( 2 ) ( 1915 ) 10 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى متعال به موسى عليه السّلام وحى فرمود : من پنج چيز را در گرو پنج چيز قرار دادم ، ولى مردم آن را در پنج چيز ديگر مىجويند ، كى آن را مىيابند ؟ نخست اينكه : عزّت بندگانم را در اطاعت از خود قرار دادم ، ولى آنان عزّت را در خانهء سلطان مىجويند ، چه زمانى آن را مىيابند ؟ دوم اينكه : من علم و دانش را در گرسنگى قرار دادم ، و آنان در سيرى شكم آن را طلب مىكنند ، كى آن را مىيابند ؟ سوم اينكه : من بىنيازى را در قناعت قرار دادم ، و آنان در اندوختن ثروت مىجويند ، كى آن را مىيابند ؟ چهارم اينكه : من آسايش را در آخرت قرار دادم ، در حالى كه آنان در دنيا به دنبالش مىروند ، كى به آن مىرسند ؟ پنجم اينكه : من خوشنوديم را در مخالفت آنان با هواى نفس قرار دادم ، ولى آنان در پيروى از هواى نفس مىجويند ، كى به آن برسند ؟