تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 643

مساهمون:

ص٦٤٣
( 1 ) ( 1763 ) 7 - از حضرت رضا عليه السّلام در مورد گنج يتيم ( كه در قرآن آمده ) سؤال شد ، حضرت فرمود : آن گنج لوحى از طلا بود كه روى آن نوشته شده بود : « بنام خداوند بخشندهء مهربان ، هيچ خدايى جز اللَّه نيست ، و محمّد پيامبر خداست ، در شگفتم از كسى كه يقين به مرگ دارد چگونه خوشحالى مىكند ، و در شگفتم از كسى كه يقين به مقدّرات دارد چگونه غمگين مىشود ، و در شگفتم از كسى كه دنيا و دگرگونى آن را نسبت به مردم مىبيند چگونه به آن دل بسته » ، و سزاوار است كسانى كه خدا را درك نموده‌اند در صورتى كه روزى آنان اندكى به تأخير افتاد ناراحت نشوند ، و او را در حكمش متهم نسازند . ( 2 ) ( 1764 ) 8 - امام باقر عليه السّلام از قول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : از مؤمن تعجب مىكنم ، خداوند هر حكمى بر او مقدر نموده برايش خير است ، چه خوشحالش كند و چه ناراحت ، و اگر گرفتار بلايش سازد كفّارهء گناهش باشد ، و اگر چيزى به او عطا كند و او را احترام كند ، هديه است . ( 3 ) ( 1765 ) 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از مؤمن در شگفتم ، خداوند براى او سرنوشتى مقدّر نكند مگر آنكه خير او باشد ، اگر بىنيازش كند برايش خير است ، و اگر گرفتارش كند نيز برايش خير است ، و اگر ما بين مشرق و مغرب را به ملكش در آورد خيرش باشد ، و اگر با قيچىها تكه تكه‌اش كنند برايش خير باشد ، و براى مؤمن در تمام احكام خدا خير است . ( 4 ) ( 1766 ) 10 - امام صادق عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام در دعاى خود مىفرمود : « پروردگارا ! توفيق توكل بر خودت و واگذارى امور به خود و راضى بودن به مقدراتت و تسليم بودن به امرت را نصيبم گردان ، تا اينكه دوست نداشته باشم مقدم شدن آنچه را مؤخّر كرده‌اى ، و يا به تأخير افتادن آنچه را مقدم ساخته‌اى ، اى پروردگار جهانيان » . ( 5 ) ( 1767 ) 11 - امام باقر عليه السّلام فرمود : ما واقعا دوست داريم كه از خانواده و خويشاوندان و كارگزاران خود بهره‌مند شويم ، و براى ما حق است از خدا بخواهيم كه گرفتاريها بر ما نازل نشود ، و هر گاه مقدّر خدا واقع شد براى ما جايز نيست دوست داشته باشيم آنچه را كه خدا دوست نداشته است . ( 6 ) ( 1768 ) 12 - امام باقر عليه السّلام فرمود : موسى بن عمران ( صلوات اللَّه عليه ) عرض كرد : پروردگارا ! به حكمت راضيم ، بزرگان را مىميرانى و كودكان را نگاه مىدارى ، خداوند فرمود : اى موسى ! آيا از اينكه آنان را روزى مىدهم و سرپرستى مىكنم راضى نيستى ؟ گفت : آرى اى پروردگار ، تو چه خوب سرپرست و وكيلى هستى .