فصل هفتم : در بيان گرفتاريها و بلاها
( 1 ) ( 1732 ) 1 - امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند متعال هر گاه بندهاى را دوست بدارد او را در بلا غوطهور سازد ، و باران بلا را بر سرش ريزد ، و چون به درگاه خدا دعا كند ، خداوند مىفرمايد : اى بندهء من دعايت را شنيدم ، اگر بخواهم خواستهات را به زودى انجام دهم قدرتش را دارم ، ولى آن را برايت ذخيره مىكنم ، و آنچه را برايت ذخيره كنم بهتر است .
( 2 ) ( 1733 ) 2 - امام صادق عليه السّلام از قول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمايد : گرفتارى بزرگ پاداش بزرگ دارد ، هر گاه خداوند بندهاى را دوست بدارد او را به گرفتاريهاى بزرگ اندازد ، هر كه راضى شد خدا هم از او راضى شود ، و هر كسى از بلا ناراحت شد خدا هم از وى ناراحت گردد .
( 3 ) ( 1734 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند در زمين بندگان ويژه و خالصى دارد ، از آسمان هديهاى را فرو نمىفرستد جز آنكه آنان را از آن محروم سازد ، و بلايى را فرو نمىفرستد ، جز آنكه نصيب آنان گرداند ، و آنها شيعهء على عليه السّلام هستند .
( 4 ) ( 1735 ) 4 - امام باقر عليه السّلام از قول امام سجاد عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : بندهء مؤمن به دنبال كسب امارت و تجارت مىرود ، هنگامى كه به آنچه مىخواست دست پيدا كرد ، خداوند فرشتهاى را به سويش مىفرستد و مىفرمايد : بندهام را از اين كار باز داريد ، و جلوگيرى نمائيد از كارى كه اگر ادامه دهد او را وارد دوزخ كنم ، فرشتهاى نازل مىشود ، و به لطف خدا مانعش مىشود ، صبح روز بعد مىگويد : باز دارندهاى مرا از اين كار بازداشت ، البته خداوند اين كار را در بارهاش انجام داد و او نمىداند كه خداوند ( جلّ و علا ) در اين كار شاهد او بود ، و اگر موفق به انجام آن كار مىشد ، او را داخل دوزخ مىكرد .
( 5 ) ( 1736 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : پاداش بزرگ هميشه همراه گرفتارى بزرگ است ، و خداوند هيچ قومى را دوست ندارد ، مگر آنكه گرفتارشان كند ، و خداوند هر قومى را دوست دارد ، گرفتارشان سازد .