( 1 ) ( 1725 ) 37 - امام باقر عليه السّلام فرمود : خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : برخى از بندگان مؤمنم كسانيند كه دينشان جز با فقر و تنگدستى و بيمارى در بدنهايشان كامل نگردد .
( 2 ) ( 1726 ) 38 - امام باقر عليه السّلام فرمود : مردى كه اهل دعاست ، هنگامى كه گرفتار سختى و مشكل مىشود و دعا مىكند ، صدايش شناخته مىشود ، اما آنكه چنين نيست ، اگر دچار مشكل و گرفتارى شود و دعا كند گفته مىشود : شناخته نشد .
فرمود : هنگامى كه دو موضوع برايم پيش مىآيد كه يكى مربوط به دنيا و ديگرى مربوط به آخرت است ، دنيا را مقدم نكردم جز آنكه هنوز شب فرا نرسيده برايم يك ناراحتى پيش مىآيد ، سپس فرمود : از بنى اميّه در شگفتم كه همواره دنيا را بر آخرت بر مىگزيدند ، و هرگز به دنبال چيزى كه ناراحتشان كند نمىرفتند .
( 3 ) ( 1727 ) 39 - اسماعيل بن جرير گويد : هنگامى كه شترم رم كرد و من به زمين افتادم ، با خودم مىگفتم :
شايد اين عقوبت گناهى است كه مرتكب شدهام ؟ روزى خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم ، قبل از اينكه چيزى بگويم فرمود : ايّوب بدون گناه گرفتار شد ، ولى از پروردگارش طلب بهبودى ننمود ، تا اينكه گروهى به عيادتش آمدند ، امّا چهار پايانشان از بوى بد ايّوب جلو نيامدند ، يكى از آنان صدا زد : اى ايّوب ! اگر گناهكار نبودى گرفتار اين مصيبت نمىشدى ، در اين هنگام ايّوب پروردگارش را خواند ، و خداوند هم شفايش داد .
( 4 ) ( 1728 ) 40 - امام صادق عليه السّلام در تفسير آيهء شريفه : ( اگر ( تمكن كفّار از مواهب مادى ) سبب نمىشد كه همهء مردم امّت واحد ( گمراه ) شوند ، ما براى كسانى كه به ( خداى ) رحمان كافر مىشدند خانههايى قرار مىداديم با سقفهايى از نقره ) ، فرمود : اگر خداوند چنين مىكرد همهء مردم كافر مىشدند .
( 5 ) ( 1729 ) 41 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : اگر بندهام محزون نمىشد ، بندهء كافرم را تاجى از طلا مىدادم كه هيچ گرفتارى نبيند تا روزى كه مرا ملاقات كند .
( 6 ) ( 1730 ) 42 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند خانهاى آفريد و براى آن ساكنينى قرار داد ، آن خانه دنياست ، و دوستانش را مهمان اهل دنيا قرار داد .
( 7 ) ( 1731 ) 43 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه بر اين عقيده است ضرر نمىكند ، و سزاوار نيست سر پناهى غير از درختان داشته باشد ، و چنين كسى فقط از برگ درختان مىخورد .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 629
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٦٢٩