تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 621

مساهمون:

ص٦٢١
بهشت كنم ، و هر بنده‌اى را كه بخواهم داخل دوزخ نمايم ، بدنش را سالم گردانم ، اگر بدان سبب آنچه از من خواهد كامل شود ( حسابش پاك گردد ) ، و گر نه از ترس سلطه گر آسوده‌اش گردانم ، اگر خواسته‌هايش از من به اتمام رسد ( راحت شود ) ، و گر نه مرگش را آسان كنم تا نزد من آيد ، در حالى كه هيچ كردار نيكى برايش نباشد ، سپس او را به دوزخ برم . ( 1 ) ( 1702 ) 14 - امام باقر عليه السّلام فرمود : بنده نزد خداوند داراى مقامى بلند و با عظمت و ارجمند است ، خداوند او را به بلا گرفتار كند تا به آن مقامات برسد ، مردم گروه گروه به طرفش هجوم مىبرند تا او را تسلّى دهند و با وى در مصيبتش همدردى كنند ، اگر مىدانستند خداوند چه مقامى به او داده ، هرگز برايش دلسوزى نمىكردند و او را تسليت نمىگفتند ، و نيز بنده‌اى را خداوند به چيزى گرفتار مىكند تا به وسيلهء آن آخرتش را تأمين كند ، گروهى به سويش مىشتابند و به او تبريك مىگويند و به خاطر دنيايى كه نصيبش شده شاد مىگردند ، در صورتى كه اگر بدانند چه آخرتى در انتظارش است هرگز به او تبريك نمىگفتند و شاد نمىگشتند . ( 2 ) ( 1703 ) 15 - سلمان بن غانم گويد : امام صادق عليه السّلام از من پرسيد : شيعيان را چگونه يافتى ؟ عرض كردم : آنان را محتاج يافتم ، در حالى كه سرعت گرفتارى به طرف آنان از آب باران به طرف ناودان بيشتر بود . حضرت فرمود : خداوند كمك‌كننده است ، سپس فرمود : آيا از عقيده‌اى كه بر آن هستى شادمانى يا صد هزار ( درهم ) كه به تو بدهند ؟ گفتم : به خدا قسم ، اگر به اندازهء كوههاى مكه به من طلا دهند آن را نمىخواهم . فرمود : چه كسى از تو و يارانت بىنيازتر است ؟ هيچ كدام از شما ضرر نمىكند اگر چه در روى زمين سير كند و از برگ درختان و گياهان زمين بخورد تا مرگش فرا رسد . ( 3 ) ( 1704 ) 16 - امام باقر عليه السّلام از قول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند به كسى كه از مال و بدنش براى او بهره‌اى نيست نيازى ندارد . ( 4 ) ( 1705 ) 17 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند بندگانى دارد كه هيچ بلايى از آسمان نازل نشود و هيچ تنگى در رزق بر ايشان پيش نيايد ، مگر اينكه آن را از ايشان بر طرف سازد ، و اگر نور يكى از آنها بين همهء اهل زمين تقسيم شود ، كفايتشان كند . ( 5 ) ( 1706 ) 18 - امام صادق عليه السّلام فرمود : چهل روز بر مؤمن نمىگذرد ، و خداوند او را مبتلا مىسازد ، يا به بيمارى در بدنش يا به مصيبتى ، كه خداوند بر آنها پاداشش دهد .