فصل دوم : در بيان فضيلت بيمارى و پنهان كردن آن
( 1 ) ( 1638 ) 1 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر گاه بدن بيمار نشود شرارتش بيشتر است ، و بدنى كه شرارت برساند خير ندارد .
( 2 ) ( 1639 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : اگر بندهء مؤمنم دل آزرده نمىشد ، سر كافر را با دستمال آهنى مىبستم تا هرگز سرش درد نگيرد .
( 3 ) ( 1640 ) 3 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كند كه فرمود : حكايت مؤمن حكايت ساقهء گياهى است كه بادها او را به اين سو و آن سو حركت مىدهند ، مؤمن را هم دردها و بيماريها خم و راست مىكنند ، و حكايت منافق حكايت عصاى آهنين راستى است كه آسيبى به آن نرسد ، تا مرگش فرا رسد و او را درهم شكند .
( 4 ) ( 1641 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از بيمارانتان عيادت كنيد و از آنان بخواهيد تا برايتان دعا كنند ، زيرا دعاى آنان با دعاى فرشتگان برابرى مىكند ، و هر كس شبى بيمار شود و آن را به خوشنودى بپذيرد ، خداوند ثواب عبادت شصت سال را برايش بنويسد ، پرسيدم :
معناى پذيرفتن آن چيست ؟ فرمود : از مصيبتى كه برايش پيش آمده نزد كسى شكايت نكند .
( 5 ) ( 1642 ) 5 - امام باقر عليه السّلام فرمود : به عيادت بيمارانتان برويد و از آنان بخواهيد تا برايتان دعا كنند ، زيرا دعاى آنان با دعاى فرشتگان برابر است ، هر كس شبى مريض شود و آن را به خوشنودى بپذيرد و شكرش را بجا آورد ، اين شكر معادل با شصت سال عبادت است .
راوى گويد : از امام پرسيدم : معناى قبولش چيست ؟ فرمود : بر آن صبر كند ، و كسى را به گرفتاريش خبر ندهد ، و هر گاه شبش را به صبح رساند خدا را بر آنچه مبتلايش بوده سپاس گويد .