تهيه كرد و در آن به جمع سود تجارت پرداخت ، هر گاه بلال مىگفت ( الصلاة ) ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به طرف مسجد مىرفت ولى سعد مشغول دنيا بود ، و وضو نمىگرفت و آمادهء نماز نمىشد .
پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله به او فرمود : اى سعد ! دنيا تو را از نماز باز داشته ! سعد مىگفت : چه كنم ، اموالم از بين مىرود ، اين مرد مىآيد و به او چيزى مىفروشم و پولش را از او مىگيرم ، و از اين مرد چيزى مىخرم و بايد پولش را به او بدهم . در اين هنگام جبرئيل نازل شد و گفت : اى محمّد ! مال و دنيا انسان را از آخرت دور مىكند ، به سعد بگو دو درهمى را كه به تو دادم به من بازگردان ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : اى سعد ! آن دو درهم را به ما نمىدهى ؟
سعد گفت : چرا ، بلكه دويست درهم مىدهم ، فرمود : من فقط همان دو درهم را مىخواهم . سعد دو درهم را به ايشان داد ، ناگاه دنيا به سعد پشت نمود ، به طورى كه تمامى آنچه را جمع كرده بود از بين رفت ، و به همان حالتى برگشت كه اوّل داشت .
( 1 ) ( 1596 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هرگز خداوند به بندهاى سى هزار ( درهم ) نداد براى اينكه او به خير و سعادت برسد ، و هيچ مردى ده هزار ( درهم ) از راه حلال كسب نكرد ، و گاهى خداوند دنيا و آخرت را براى گروهى جمع مىكند ، و آن هنگامى است كه روزيشان را داده و موفق به عمل شايستهاى نمايد ، اينجاست كه دنيا و آخرت بر ايشان جمع مىشود .
( 2 ) ( 1597 ) 6 - امام رضا عليه السّلام فرمود : بر صاحب نعمت حقوقى واجب است : يكى از آنها ، پرداخت زكات مال ، و ديگرى برابرى با برادران دينى ، و ديگر بجا آوردن صلهء رحم و فراهم كردن آسايش خانواده و غير اينها از حقوق است . سپس فرمود : گاهى نعمتى به من مىرسد و بر من گوارا نمىشود ؛ مگر اينكه بدانم آنچه را در آن بر من واجب گرديده بجا آوردهام .
( 3 ) ( 1598 ) 7 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هرگز نعمت خداوند بر كسى بزرگ نگرديد ، مگر اينكه حق خدا در آن زياد شد .
( 4 ) ( 1599 ) 8 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ مؤمنى با چيرگيش به مال و منال دنيا نرسيد ، مگر اينكه بهرهاش از آخرت كم شد .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 579
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٥٧٩