تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 565

مساهمون:

ص٥٦٥
ترجيح داديد ، مؤمن در اين دنيا مهمان كافر است ، شما هم اكنون مىخوريد و مىآشاميد و مىپوشيد و ازدواج مىكنيد ، و آنان در آخرت نه مىخورند و نه مىنوشند و نه مىپوشند و نه ازدواج مىكنند ، آنان در آخرت از شما طلب شفاعت مىكنند و شما شفاعتشان نمىكنيد ، خداوند مىفرمايد : ( به ما از آب گوارا يا آنچه خدا روزيتان گردانده بدهيد ) ، به آنها جواب مىدهند : خداوند اينها را بر كافرين حرام كرده . ( 1 ) ( 1567 ) 19 - از امام سجاد عليه السّلام سؤال شد : كدام اعمال نزد خداوند از همه بهتر است ؟ فرمود : هيچ عملى بعد از شناخت خدا و رسولش بهتر از دشمنى با دنيا نيست ، دشمنى با دنيا اقسامى و گناهان نيز اقسامى دارد ، نخستين معصيتى كه نسبت به خداوند واقع شد تكبر بود ، و آن نافرمانى شيطان بود كه ( سرپيچى كرد و كبر ورزيد و از كافران شد ) معصيت ديگر حرص و طمع است كه آن معصيت آدم و حوّا ( صلوات اللَّه عليهما ) بود ، آن هنگام كه خداوند فرمود : ( از هر چه مىخواهيد بخوريد ولى به اين درخت نزديك نشويد كه از ظلم‌كنندگان خواهيد بود ) ، آنها با اينكه احتياجى به آن ( درخت ) نداشتند ، آن را خوردند و اين حرص تا روز قيامت بين فرزندانشان باقى ماند ، و از اين روست كه فرزندان آدم چيزهايى را جمع مىكنند كه به آنها نيازى ندارند . بعد از آن حسد است ، كه گناهى است كه فرزند آدم گرفتارش شد ، آن هنگام كه برادرش را به خاطر حسادت كشت ، از حسد چند چيز منشعب مىشود : دوستى زنان ، دوستى دنيا ، دوستى رياست ، دوستى راحتى ، دوستى سخن گفتن ، دوستى مقام و دوستى ثروت كه جمعا هفت خصلت مىشود ، و تمام آنها در دوستى دنيا جمعند ، از اين رو پيامبران و دانشمندان بعد از شناخت آن گفته‌اند : دوستى دنيا سرآغاز همهء گناهان است ، و دنيا دو قسم است : دنياى كفاف و دنياى ملعون . ( 2 ) ( 1568 ) 20 - امام صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين ( صلوات اللَّه عليه ) به يكى از يارانش نامه‌اى به عنوان موعظه نوشت : تو و خودم را به تقواى الهى سفارش مىكنم ، آن خدايى كه نافرمانيش روا نيست و به غير او اميدى نمىباشد ، و بىنيازى فقط به دست اوست ، هر كه از خدا پروا كرد عزيز و قوى شد ، و سير و سيرآب گشت ، و عقلش از اهل دنيا بالا گرفت ، پيكرش با اهل دنياست ولى دل و خردش متوجّه آخرت است ، آنچه از دنيا دوستى چشمش ديده پرتو دلش خاموش نموده ، حرامش را پليد شمرده و از شبهاتش دورى جسته ، به خدا قسم حلال خالص دنيا را هم رها كرده و جز به مقدارى كه ناچار از آن