( 1 ) ( 1460 ) 23 - امام رضا عليه السّلام فرمود : از ما نيست كسى كه هر روز به حساب خود نرسد ، اگر كار نيك انجام داده از خدا توفيق فزونيش كند ، و اگر كار بدى كرده استغفار نمايد و توبه كند .
( 2 ) ( 1461 ) 24 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : نفس هميشه به طرف بىادبى كشيده مىشود ، و بنده مأمور به همراهى ادب نيكوست ، و نفس طبيعتا سعى در مخالفت دارد ، و بنده مىكوشد تا آن را از انجام كار بد باز دارد ، هر گاه افسار نفس را رها كند او نيز در فسادش شريك است ، و هر كس نفسش را در پيروى هوا كمك كند در كشتن نفسش با او شريك است .
( 3 ) ( 1462 ) 25 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس در هنگام رضا و خشم و هنگام غضب جلوى نفسش را بگيرد ، خداوند بدنش را بر آتش دوزخ حرام گرداند .
( 4 ) ( 1463 ) 26 - جميل بن درّاج گويد : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم : گاهى در دلم هول و هراس مىافتد ، فرمود : بگو «
لا إله الّا اللَّه
» ، وى گفت : هر گاه در چنين حالى قرار مىگرفتم «
لا إله الّا اللَّه
» مىگفتم ، آن حالت از من رفت .
( 5 ) ( 1464 ) 27 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه در بين نماز برايت حديث نفس ( دلمشغولى ) پيش آمد ، دست چپ را در دست راست بزن و بگو : « بسم اللَّه و باللَّه توكّلت على اللَّه أعوذ بالسميع العليم من الشيطان الرجيم » .
( 6 ) ( 1465 ) 28 - محمّد بن مسلم گويد : على عليه السّلام بالاى منبر رفت ، و پس از حمد و ثناى خداوند فرمود :
اى مردم ! نخستين فتنه از پيروى هواهاى نفس و بدعتهايى كه در دين گذارده شد ؛ پديد آمد ، رجال و شخصيتهائى از همگنان خود تعريف و تمجيد مىكنند و همديگر را بزرگ مىشمارند ، و اگر حق خالص مىشد و به آن عمل مىگشت اختلافى پيش نمىآمد ، و اگر باطل واضح و روشن گردد و به آن عمل شود هيچ خردمندى گمراه نمىشود ، و لكن مقدارى از حق و مقدارى از باطل گرفته مىشود و به هم آميخته مىشود و به آن عمل مىشود ، در آن هنگام است كه شيطان بر اوليائش مسلط گشته ، و آنان كه از جانب خدا سابقهء نيكى داشتهاند ، نجات مىيابند .
( 7 ) ( 1466 ) 29 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از جدال با هر فتنهگرى كه برهانش رسيدن به هدف ، و پايان مهلت اوست بپرهيزيد ، هنگامى كه مدتش سپرى شود گناهانش او را مشغول سازد و بسوزاندش .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 523
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٥٢٣