تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 487

مساهمون:

ص٤٨٧
( 1 ) ( 1364 ) 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : ابراهيم ( صلوات اللَّه عليه ) پدر همهء مهمان‌نوازها بود ، هر وقت كه مهمان نداشت از خانه بيرون مىشد و در خانه را مىبست و كليدهايش را بر مىداشت و دنبال مهمان دارها مىرفت ، و در يك شب وقتى به خانه بازگشت ، ناگهان مرد يا شبيه مردى را در خانه ديد ، فرمود : اى بندهء خدا ، به اجازهء چه كسى وارد اين خانه شدى ؟ گفت : به اجازه صاحب خانه - سه مرتبه تكرار كرد - ابراهيم ( صلوات اللَّه عليه ) مطلب را فهميد و پروردگارش را حمد نمود ، مهمان گفت : پروردگارت مرا به طرف بنده‌اى از بندگانش كه او را دوست خود مىداند فرستاده ، ابراهيم گفت : آن خليل را به من بشناسان تا قبل از مرگم خدمتش كنم ، گفت : آن خليل خودت هستى ، فرمود : به چه دليل ؟ گفت : زيرا تو هرگز از كسى چيزى نخواسته‌اى ، و چيزى از تو خواسته نشده كه جواب ردّ بدهى . ( 2 ) ( 1365 ) 10 - امام كاظم عليه السّلام فرمود : چه زشت است از مردى چيزى بخواهند و او بگويد : نه . ( 3 ) ( 1366 ) 11 - مردى از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام در حال طواف پرسيد : جواد كيست ؟ فرمود : سخنت دو معنا دارد ، اگر در بارهء مخلوق سؤال مىپرسى ، جواد به كسى گويند كه واجبات خدا را ادا كند ، و اگر در بارهء خالق سؤال كنى ، او جواد است چه بدهد و چه ندهد ، زيرا اگر به تو چيزى دهد ، آنچه را مال تو نيست به تو داده ، و اگر هم ندهد ، آنچه كه متعلق به تو نيست به تو نداده . ( 4 ) ( 1367 ) 12 - امام رضا عليه السّلام فرمود : سخاوتمند از غذاى مردم مىخورد تا از غذايش بخورند ، و بخيل غذاى مردم را نمىخورد ، تا غذايش را نخورند . ( 5 ) ( 1368 ) 13 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بخيل كسى است كه در سلام كردن بخل بورزد . ( 6 ) ( 1369 ) 14 - على عليه السّلام از فرزندش امام حسن عليه السّلام پرسيد : اى فرزندم ، سماحت و بزرگوارى چيست ؟ فرمود : بذل و بخشش در هنگام تنگدستى و فراخى . ( 7 ) ( 1370 ) 15 - پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : در مسلمان دو خصلت روا نيست : بخل و بد اخلاقى . ( 8 ) ( 1371 ) 16 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هرگز بخل و ايمان در دل بنده‌اى جمع نمىشود . ( 9 ) ( 1372 ) 17 - از امام صادق عليه السّلام پرسيدند : كدام يك از خصلتها برازندهء مرد است ؟ فرمود : متانت داشتن بدون اينكه مردم بترسند ، بخشش بدون عوض خواستن ، مشغول بودن به غير مال دنيا .