حسن به من مىگويد ، و اينكه او به من ظلم مىكند ، ولى من از وى گذشتم ، پروردگارا تو هم از او در گذر ، امام عليه السّلام بر اين دعا از درگاه خداوند مصرّ بود ، تا اينكه متوجه من شده و فرمود : برو خدا تو را رحمت كند ، من هم رفتم ، سپس حسن بعد از اين جريان به زيارت امام عليه السّلام رفت .
( 1 ) ( 1264 ) 9 - حماد لحّام گويد : مردى خدمت امام صادق عليه السّلام آمد و عرض كرد : يكى از پسر عموهايت در بارهء شما حرف مىزد ، هر حرف زشت و فحشى به زبانش آمد در مورد شما گفت ، امام صادق عليه السّلام به كنيزش فرمود : آبى بياور تا وضو بسازم ، وضو گرفت و داخل شد ، با خود گفتم : بر عليه او دعا مىكند ، سپس دو ركعت نماز خواند ، بعد فرمود : پروردگارا ، من از حقم گذشتم ، و تو از من بخشندهتر و بزرگوارترى ، او را به من ببخش و مؤاخذه نكن و از گناهش درگذر ، سپس گريه كرد و به دعاى خويش ادامه داد ، به حدّى كه من از اين جريان در شگفت شدم .
( 2 ) ( 1265 ) 10 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر كس مورد ظلم قرار گرفت ، و قدرت مجازات كردن ظالم را هم داشت ، ولى انجام نداد ، خداوند به جايش به او عزّت دهد .
( 3 ) ( 1266 ) 11 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ بندهاى خشمش را فرو نخورد ، مگر اينكه خداى عزّ و جلّ در دنيا و آخرت عزّتش را زياد گرداند ، خداوند تبارك و تعالى فرمود : ( و فروخورندگان خشم و درگذرندگان از مردم ، و خداوند نيكوكاران را دوست دارد ) و خداوند به جاى خشمش به او بهشت دهد .
( 4 ) ( 1267 ) 12 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس خشم خود را فرو برد در حالى كه توانايى بر انتقام دارد ، خداوند تا روز قيامت دلش را انباشته از آرامش و ايمان گرداند .
( 5 ) ( 1268 ) 13 - امام صادق عليه السّلام فرمود : نيكو جرعهاى است خشم ، براى كسى كه بر آن شكيبا باشد .
( 6 ) ( 1269 ) 14 - امام سجاد عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كند كه فرمود : از محبوبترين راهها به سوى خدا ( نوشيدن ) دو جرعه است : جرعهء خشمى كه با خويشتن دارى ردّش كند ، جرعهء مصيبتى كه با شكيبائى برگرداند .
( 7 ) ( 1270 ) 15 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند از مؤمن پيمان گرفت كه سخن او را تصديق نمايد ، و از دشمن خود انتقام نگيرد .
( 8 ) ( 1271 ) 16 - مردى به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله عرض كرد : مرا از مكارم اخلاق مطلع ساز ، فرمود : گذشت از كسى كه به تو ظلم كرده ، رابطه با كسى كه با تو قطع رابطه نموده ، بخشيدن به كسى كه تو را محروم ساخته ، گفتن حق و لو به ضررت باشد .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 457
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٤٥٧