فصل يازدهم : در بردبارى و غلبه بر خشم و غضب
( 1 ) ( 1256 ) 1 - امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جلّ انسان با حيا و بردبار را دوست دارد .
( 2 ) ( 1257 ) 2 - امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كند كه فرمود : خداوند هيچ نادانى را عزيز ، و هيچ بردبارى را ذليل نساخته .
( 3 ) ( 1258 ) 3 - امير مؤمنان عليه السّلام به امام حسين عليه السّلام فرمود : فرزندم ، حلم چيست ؟ عرض كرد : فرو بردن خشم و در اختيار داشتن نفس .
( 4 ) ( 1259 ) 4 - امام رضا عليه السّلام به مردى از اهل قم فرمود : از خدا بترسيد و سكوت و صبر و بردبارى پيشه كنيد ، زيرا مرد به مقام بندگى نخواهد رسيد مگر اينكه بردبار باشد .
( 5 ) ( 1260 ) 5 - امام رضا عليه السّلام فرمود : هيچ كس عاقل نيست مگر اينكه بردبار باشد .
( 6 ) ( 1261 ) 6 - امام باقر عليه السّلام فرمود : من از مردى كه هنگام غضب بردبار باشد خوشم مىآيد .
( 7 ) ( 1262 ) 7 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هيچ جرعهاى نزد خداى عزّ و جلّ از جرعهء خشمى كه بنده در دلش با جوشش و هيجان بنوشد و آن را با شكيبائى يا بردبارى دفع كند ، محبوبتر نيست .
( 8 ) ( 1263 ) 8 - يكى از اصحاب امام صادق عليه السّلام گويد : من در مجلسى نزد عبد اللَّه بن حسن بودم كه برادرش حسن بن حسن هم آنجا بود ، در اين هنگام سخن از امام صادق عليه السّلام به ميان آمد ، حسن نسبت به آن حضرت سخن ناروايى گفت ، من از مجلس بيرون رفتم و شب به نزد امام صادق عليه السّلام آمدم ، و در حالى كه ايشان قصد خوابيدن داشتند و بسترشان را پهن كرده بودند ، خدمت ايشان رسيدم ، جريان آن مجلس و آنچه را حسن گفته بود براى آن حضرت عرض كردم ، امام كنيزى را طلب كرد و فرمود : برايم آب بياور ، سپس وضو گرفت و در مسجد خانهاش دو ركعت نماز خواند ، بعد فرمود : بار خدايا ، فلانى از