فصل چهارم : در سلام كردن و معانقه
( 1 ) ( 1113 ) 1 - امام باقر عليه السّلام مىفرمود : با صداى بلند سلام كنيد ، زيرا سلام خداوند به ظالمان نمىرسد .
( 2 ) ( 1114 ) 2 - امام باقر عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كند كه فرمود : هر گاه بهم رسيديد سلام كنيد و با يك ديگر دست دهيد ، و هر گاه از هم جدا شديد استغفار كنيد .
( 3 ) ( 1115 ) 3 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر گاه يكى از شما خواست سلام كند ، با صداى بلند سلام كند ، و نگويد سلام كردم و جوابم را ندادند ، ممكن است او سلام كند و كسى را نشنواند ، و اگر پاسخ سلام مىدهيد بايد بلند جواب دهيد ، تا سلامكننده نگويد سلام كردم و كسى جوابم را نداد .
سپس فرمود : على عليه السّلام مىفرمود : غضب نكنيد و ديگران را هم به خشم نياوريد ، با صداى بلند سلام كنيد ، و سخنان پاكيزه و مفيد بر زبان آوريد ، و در حالى كه مردم در خوابند نماز شب بخوانيد ؛ تا به سلامت داخل بهشت شويد ، سپس اين آيه را تلاوت فرمود : (
السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ
) .
( 4 ) ( 1116 ) 4 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : سلام كردن هفتاد حسنه دارد ، شصت و نه حسنه براى ابتداكنندهء به سلام ، و يكى از آنها براى جواب دهنده است .
( 5 ) ( 1117 ) 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : يك قسم از تواضع اين است كه كسى را كه ديدى به او سلام كنى .
( 6 ) ( 1118 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بخيل كسى است كه در سلام كردن بخل بورزد .
( 7 ) ( 1119 ) 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سواره بر پياده سلام مىكند ، و پياده بر نشسته ، و هر گاه گروهى با گروه ديگر ملاقات كرد آنهائى كه عدهء كمترى دارند بر كسانى كه تعدادشان بيشتر است سلام كنند ، و هر گاه يك نفر با گروهى ملاقات نمود ، همو بر جماعت سلام كند .