فصل دوم : در آداب معاشرت
( 1 ) ( 1063 ) 1 - معاوية بن وهب گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : رفتار ما با كسانى كه با ما معاشرت دارند يا با ما هم فكرند چگونه سزاوار است باشد ؟ فرمود : امانت را به آنان برگردانيد ، اگر از شما شهادت خواستند ، در شهادت و گواهى آنها شركت نماييد ، بيمارانشان را عيادت كنيد ، و از جنازهء آنان مشايعت كنيد .
( 2 ) ( 1064 ) 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : با همفكران خود در مساجدتان حضور بهم رسانيد ، و آنچه را براى خود مىپسنديد براى مردم بپسنديد ، آيا شرم نمىكند كسى كه همسايهاش حق او را بشناسد ، ولى او حق همسايهاش را نشناسد ؟ ( 3 ) ( 1065 ) 3 - امام صادق عليه السّلام در مورد آيهء ( و ما تو را از نيكوكاران مىدانيم ) فرمود : آنكه براى همنشين خود در مجلس جا باز كند ، و به نيازمند وام دهد ، و درمانده را يارى كند .
( 4 ) ( 1066 ) 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بپرهيزيد از عملى كه باعث عذر خواهى شما شود ، زيرا مؤمن عملى را انجام نمىدهد كه بعد عذر خواهى كند ، و منافق هر روز بدى مىكند و عذر مىخواهد .
( 5 ) ( 1067 ) 5 - امام باقر عليه السّلام در مورد آيهء ( و به مردم سخنان نيك گوييد ) ، فرمود : بهترين چيزى را كه دوست داريد در مورد شما گفته شود به مردم بگوييد ، زيرا خداوند نفرينكننده و فحش دهنده و طعن زنندهء بر مؤمنان و بدزبان ، و گداى حريص و پررو را دوست ندارد ، و افراد آبرومند بردبار با عفّت عفّت پيشه را دوست دارد .
( 6 ) ( 1068 ) 6 - امام باقر عليه السّلام فرمود : با هر كه معاشرت دارى اگر مىتوانى دست عطايت را به سرشان بكشى ، و به آنها خيرى رسانى ، آن را انجام بده .