فصل پنجم : در بيان مناقب شيعهء على عليه السّلام
( 1 ) ( 436 ) 1 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : شيعيان على عليه السّلام رستگارانند .
( 2 ) ( 437 ) 2 - امام باقر عليه السّلام از على عليه السّلام نقل كند كه فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مرا به سينهء مباركشان چسباندند و فرمود : برادرم شنيدهاى قول خداوند را كه مىفرمايد : ( كسانى كه ايمان آورند و عمل نيك انجام دهند بهترين مخلوقات خداوند هستند ) ، آنها تو و شيعيانت هستيد ، بر من وارد مىشويد در حالى كه صورتهاى درخشان داريد و همه شما را مىشناسند ، و دشمنان شما نزد من مىآيند در حالى كه چهرههاى تيره و زشت دارند .
حضرت اين سخنان را سه بار تكرار فرمود .
( 3 ) ( 438 ) 3 - انس بن مالك گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در حالى كه اين آيه را مىخواند ( كسانى كه ايمان آوردهاند و قلبهايشان با ياد خدا آرامش دارد ، آگاه باشيد كه با ذكر خدا دلها آرام گيرد ) رو به او كرد و فرمود : اى پسر ام سليم ، فكر مىكنى اين آيه در مورد چه كسى نازل شده ؟
در بارهء ما و شيعيان ما ، گفتم : هر كس ادعاى اسلام كند آيا از شيعيان شما نيست ؟ فرمود :
بلى ، دشمنى آنان با اهل بيت من موجب دورى آنان از اسلام ، و نزديكى به يهود و نصارى است .
( 4 ) ( 439 ) 4 - امام باقر عليه السّلام فرمود : اى ابو صامت ، خداوند شيعيان ما را از سرشت مخزون و محدود خلق نموده است كه تا روز قيامت نه كسى به آنها اضافه مىشود و نه كسى از آنها كم مىشود ، اگر مردى از شيعيان ما عبورش به يكى از عبادتگاههاى روى زمين مىافتد و در آن نماز مىگزارد ، يا فقط روى آن راه مىرود ، آن عبادتگاه بر ساير عبادتگاههاى اطرافش فخر و مباهات مىكند ، و مىگويد : مردى از شيعيان آل محمد صلّى اللَّه عليه و آله بر من گذر كرد .