جستجو كن ، آنهايند كه زندگى سادهاى دارند ، دائما از شهرى به شهر ديگر در حركتند ، درگيرى و نزاعشان كم است ، اگر مريض شوند عيادت نشوند و اگر بميرند كسى آنها را مشايعت نكند ، و اگر جاهلى آنها را مورد خطاب قرار دهد به او سلام كنند ، و هنگام مرگ بيتابى نكنند ، و در اموالشان برابرى كنند ، اگر حاجتمندى به آنها پناه آورد به او مهربانى و ترحم نمايند ، قلبهاى آنها را از هم جدا نيست گرچه شهرهايشان جدا باشد .
سپس فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : اى على ! دروغ گفته كسى كه گمان مىكند مرا دوست دارد و با تو دشمن است .
( 1 ) ( 298 ) 2 - امام باقر عليه السّلام فرمود : اى ميسره ! آيا شيعيانمان را به تو معرفى كنم ؟ گفتم : بلى ، فدايت شويم .
فرمود : شيعيان ما دژهايى مستحكم در سينههايى استوار هستند ، داراى انديشهاى محكم و استوارند ، كه شايعه پراكن حرف نيستند ، مردمان تهى و خودنما نيستند ، زاهدان شب و شيران روزند .
و بذر ، در لغت ، يعنى : گروهى كه كلام را پنهان نمىدارند و آن را افشا مىسازند .
( 2 ) ( 299 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : شيعيان على عليه السّلام شكم به پشت چسبيدهاند ( بر اثر روزه و رياضت ) و لب خشكيدهاند ؛ بر اثر كثرت ذكر خداوند .
( 3 ) ( 300 ) 4 - و امام صادق عليه السّلام فرمود : ياران على عليه السّلام مورد اعتماد قبائل بودند ، و امانتدار ، مورد خشنودى و رضايت مردم بودند ، شب زندهدار و چراغهاى هدايت در روز .
( 4 ) ( 301 ) 5 - ربيعة بن ناجد گويد : از على عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : شيعيان ما همانند زنبور عسل در ميان پرندگان مىباشند ، هيچ پرندهاى نيست جز اينكه زنبور عسل را كوچك مىشمارد ، اگر پرندگان مىدانستند كه چه بركتى در شكمهاى زنبوران عسل وجود دارد هرگز اين كار را نمىكردند .
( 5 ) ( 302 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بپرهيزيد از سفله ، پرسيدم : فدايت شويم سفله كيست ؟ فرمود :
كسى است كه از خدا نترسد ، شيعهء جعفر كسى است كه داراى عفت شكم و دامن است ، و كارهايش را براى خالقش انجام مىدهد ، هر گاه چنان كسانى را ديدى آنها شيعهء جعفر مىباشند .
( 6 ) ( 303 ) 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : شيعه سه گروهند : گروهى كه خود را با انتساب به ما آبرو و زينت مىدهند ، و گروهى كه از طريق منسوب كردن خويش به ما امرار معاش مىنمايند ، و گروهى از ما هستند و كارشان براى ماست ، به امن ما در امانند ، و به ترس ما ترسانند ، زيادهگو و افشاكننده اسرار نيستند ، و تهى و خودنما نيستند ، اگر غايب باشند كسى دنبال آنها نمىگردد ، و اگر حاضر باشند كسى به آنها اعتنايى نمىكند ، آنان چراغهاى هدايتند .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص١١٥