( 1 ) ( 276 ) 20 - امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : خداوند مؤمن را به چيزى سختتر از سه خصلت كه از آن محروم مىباشد گرفتار نفرموده . سؤال شد : آن خصلتها چيست ؟ فرمود : همدردى نمودن در آنچه دارد بخاطر خدا ، انصاف به خرج دادن از خود ، و بسيار ذكر خدا كردن .
سپس فرمود : نمىگويم كه بسيار بگوييد « سبحان اللَّه و الحمد للَّه » ولى ياد خدا كنيد در آنچه حلال كرده و در آنچه حرام نموده .
( 2 ) ( 277 ) 21 - رجاء بن ابي ضحّاك نقل كرد : مأمون مرا فرستاد تا على بن موسى الرّضا عليه السّلام را از مدينه نزد او آورم ، او مرا امر كرد كه از راه بصره و اهواز و فارس ايشان را حركت دهم ، نه از طريق قم ، و مرا امر كرد كه خودم شبانه روز مراقب ايشان باشم تا وى را بر مأمون وارد كنم ، و من پيوسته از مدينه تا مرو با ايشان بودم ، به خدا قسم كسى را باتقوىتر از او نسبت به خدا نديدم ، و كسى را كه بيشتر از او در تمام اوقاتش ذكر خدا گويد ؛ نديدم ، و نديدم كسى را كه خدا ترستر و پارساتر از او باشد .
( 3 ) ( 278 ) 22 - پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : تمام سخنان بنى آدم به ضررش است نه به نفعش ، مگر اينكه امر به معروف يا نهى از منكر كرده باشد ، يا ذكر خدا گفته باشد .
و باز مىفرمايد : پروردگارم به من امر فرموده كه سخنم ذكر و سكوتم فكر و نگاه كردنم از روى عبرت باشد .
( 4 ) ( 279 ) 23 - حضرت على عليه السّلام از قول پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله نقل مىكند كه فرمود : سخن بر سه نحوه است :
رابح ، سالم ، شاجب ، اما رابح آن سخنى است كه ذكر خدا باشد ، اما سالم همان سكوت است ، و اما شاجب آن است كه انسان را در باطل افكند .
( 5 ) ( 280 ) 24 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سه چيز است كه مردم توانايى آن را ندارند : گذشت از خطاهاى مردم ، همراهى برادر دينى با برادر خود در مالش ، بسيار به ياد خدا بودن .
( 6 ) ( 281 ) 25 - امير مؤمنان عليه السّلام در معناى قول خداوند متعال كه مىفرمايد : ( از اهل ذكر سؤال كنيد ) فرمود : ما اهل ذكر هستيم .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص١٠٣