قائم عليه السّلام ، نيز نوشتهاى با مهر طلايى به همراه دارد ، كه در كمال الدين از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : گويى قائم عليه السّلام را بر منبر كوفه مىنگرم كه يارانش سيصد و سيزده تن - به عدد اصحاب بدر - پيرامونش هستند ، و آنهايند صاحبان پرچمها و آنهايند حكمروايان الهى در زمينش بر خلايقش ، تا اينكه از قباى خود نوشتهاى بيرون آورد كه با مهرى زرين ممهور باشد ، پيمانى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ، پس مانند گوسفندان بىزبان از دوروبرش پراكنده مىشوند و كسى از آنها باقى نماند مگر وزير و يازده نقيب - چنانكه با موسى بن عمران عليهما السّلام باقى ماندند - پس در زمين مىگردند ، ولى راهى جز او نمىيابند ، پس به خدمتش بازمىگردند . « 1 »
اين حديث با تفاوت اندكى از طريق ديگرى به نقل از بحار گذشت .
شباهت به سليمان عليه السّلام :
سليمان عليه السّلام ؛ داوود او را جانشين و خليفهء خود قرار داد درحالىكه هنوز به سنّ بلوغ نرسيده بود ، كه در حديثى از امام نهم حضرت جواد عليه السّلام آمده كه فرمود :
خداوند تبارك و تعالى به داوود وحى فرمود كه سليمان را خليفهء خود سازد ، درحالىكه كودك بود و چوپانى گوسفندان مىكرد . عبّاد و علماى بنى اسرائيل اين مطلب را انكار كردند ، پس خداوند تعالى وحى فرمود : عصاهاى آن افراد را بگير و عصاى سليمان را نيز بگير و آنها را در اتاقى بگذار و در آن اتاق را به مهر خودشان مهر كن ، و چون فردا شود عصاى هركس برگ برآورده و ميوه داده بود او خليفه است ، پس داوود اين مطلب را به آنها خبر داد ، گفتند : ما راضى و تسليم شديم . « 2 » قائم عليه السّلام را خداوند - عزّ و جلّ - خليفه قرار داد و حال آنكه كودكى تقريبا پنج ساله بود ، و در زمان حيات پدرش به سؤالات سعد بن عبد اللّه قمى پاسخ گفت - چنانكه گذشت - .
سليمان عليه السّلام گفت :
هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ؛
« 3 » پروردگارا به من ملكى عنايت كن كه براى هيچكس بعد از من شايسته نباشد . از نظر كيفيّت و چگونگى ، چه اينكه سلاطين جهان - همانطوركه متعارف است حكومتشان آميخته به جور و فساد است ، ولى سليمان مىخواست حكومتش آنطور نباشد ، و نيز سلطنت و حكومت پادشاهان و امراى زمين تنها بر انسانها است ولى حكومت سليمان بر جنّ و انس و پرندگان بود . خداوند - عزّ و جلّ - مىفرمايد :
وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ
هامش
( 1 ) . كمال الدين : 2 / 672 .
( 2 ) . كمال الدين : 1 / 156 .
( 3 ) . سوره ص ، آيه 35 .