تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
نشد گردنش را مىزند تا اين‌كه در مشارق و مغارب زمين يك نفر غير موحّد باقى نماند . عرض كردم : قربانت شوم ! در روى زمين مردم بسيارند ، قائم عليه السّلام چگونه مىتواند همهء آن‌ها را مسلمان كند يا گردن بزند ؟ فرمود : هرگاه خداوند چيزى را بخواهد اندك را زياد و زياد را كم گرداند . « 1 » و از ابو بصير است كه گفت : از حضرت امام صادق عليه السّلام از تفسير :
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 2 » ؛ او [ خدايى ] است كه پيامبرش را به هدايت و دين حقّ فرستاده است تا او را بر همهء دين نمودار [ و پيروز ] گرداند ، هرچند كه مشركان ناخوش داشته باشند . پرسيدم . فرمود : به خدا سوگند هنوز تأويل آن نازل نشده . عرض كردم : فدايت شوم ، چه وقت تأويل آن نازل مىشود ؟ فرمود : وقتى كه قائم ان شاء اللّه بپاخيزد ، كه هرگاه خروج كند هيچ كافر يا مشركى باقى نماند مگر اين‌كه از خروج آن حضرت ناراحت باشد ، حتى اين‌كه اگر كافر يا مشركى در دل سنگ باشد آن سنگ خواهد گفت : اى مؤمن ! در شكم من كافر يا مشركى هست او را بكش . پس خداوند آن را كنار مىزند و [ مؤمن ] او را مىكشد . « 3 » و از مفضّل بن عمر آمده كه گفت : از حضرت امام صادق عليه السّلام دربارهء فرمودهء خداوند - عزّ و جلّ -
وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ ؛
« 4 » و به آنان از عذاب نزديك‌تر پيش از عذاب بزرگ مىچشانيم . پرسيد ، فرمود : عذاب ادنى ( - نزديك‌تر ) عذاب سقر است ، و عذاب اكبر قيام مهدى عليه السّلام با شمشير است . « 5 » و از كشف البيان از امام صادق عليه السّلام در معنى همين آيه چنين آمده : عذاب ادنى ، قحطى و خشكسالى است و عذاب اكبر ، خروج قائم مهدى عليه السّلام با شمشير در آخر الزمان . و در بحار از الاختصاص در حديث مرفوعى از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : هرگاه قائم - عجّل اللّه فرجه الشريف - بپاخيزد ، به ميدان كوفه مىآيد و با پاى خود بر زمين مىكوبد و به دست به جايى اشاره مىكند ؛ سپس مىگويد : اين‌جا را حفر نماييد . پس آن‌جا را حفر مىكنند و دوازده هزار زره و دوازده هزار شمشير و دوازده هزار كلاه‌خود دورو بيرون مىآورد . آن‌گاه دوازده هزار نفر از پيروان - يا غلامان - و عجم را فرامىخواند و آن‌ها را بر آنان مىپوشاند . سپس مىفرمايد : هركس آنچه بر شماست ، بر او نبود ، او را بكشيد . « 6 »
هامش
( 1 ) . تفسير العياشى : 1 / 183 . ( 2 ) . سوره توبه ، آيه 33 . ( 3 ) . بحار الانوار : 51 / 60 . ( 4 ) . سوره سجده ، آيه 21 . ( 5 ) . تفسير البرهان : 3 / 288 . ( 6 ) . بحار الانوار : 52 / 337 .