حضرت صادق عليه السّلام به من فرمود : اى ابراهيم ! اين صاحب تو است بعد از من ، امّا گروههايى به سبب بىاعتقادى به او هلاك مىشوند و گروههاى ديگر با گرويدن به او سعادتمند مىگردند ، پس خدا قاتل او را لعنت كند و عذابش را بر وى افزون فرمايد . البته خداوند از صلب او بهترين اهل زمين در زمانش را بيرون مىآورد ، همنام جدّش و وارث علم و احكامش ، كانون امامت و سرّ حكمت ، او را جبّار بنى فلان - پس از شگفتىهايى كه از او صادر مىشود - از راه حسادت به قتل مىرساند ، ولى خداوند - عزّ و جلّ - امر خود را به آخر مىرساند هرچند كه مشركين ناخشنود باشند . و خداوند عزّ و جلّ - از پشت او فرزندانى برآورد تا به دوازدهمين امام مهدى ، كامل شود كه خداوند آنان را با كرامت خود مخصوص گردانيده و ايشان را در جايگاه قدس خويش قرار داده است . هركس منتظر و معتقد به دوازدهمين آنها باشد مانند كسى است كه پيشاپيش پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله شمشير زده و از آن حضرت دفاع كرده باشد .
راوى گويد : در اين هنگام يكى از هواداران بنى اميه وارد گشت و سخن آن حضرت بريده شد ، پس از آن يازده بار به حضرت صادق عليه السّلام مراجعه كردم . مىخواستم آن حضرت سخنش را تمام كند ، امّا نتوانستم ، پس چون سال دوم شد [ باز هم به مدينه رفتم ] و بر آن حضرت وارد شدم در حالىكه نشسته بودم به من فرمود : اى ابراهيم او پس از سختى بسيار و آزمايشهاى طولانى و هراس و ترس ، غمها را از شيعيانش بر طرف مىسازد . پس خوشا به حال آنكه آن زمان را درك نمايد ، اى ابراهيم همين مقدار براى تو بس است .
ابراهيم گويد : هيچ سخنى اينچنين مرا خوشدل ننموده و ديدگانم را روشن نساخته است . « 1 »
و از حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام مروى است كه در وصف حال مؤمنين در زمان جبارها فرمود : تا آنجا كه احدى از شما جاى پايى براى خودش نخواهد يافت و تا آنجا كه شما در نظر مردم از مردار در چشم صاحبش نيز بىارزشتر خواهيد شد و همانطوركه شما در آن حال هستيد ( ناگهان يارى خداوند و آن پيروزى بيايد ) و اين است فرمودهء خداوند - عزّ و جلّ - كه در كتابش مىفرمايد :
حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا ؛
« 2 » تا آنجا كه پيغمبران مأيوس شدند و [ مردم ] گمان كردند كه وعدهء ما خلاف خواهد شد ، نصرت و يارى ما براى آنها آمد .
هامش
( 1 ) . كمال الدين : 1 / 334 .
( 2 ) . سوره يوسف ، آيه 110 .