مرحوم علّامه حاج شيخ محمد جواد مغنيّه روى آوردند ، و او را براى سرپرستى از ايتام آل محمد صلّى اللّه عليه و آله به جبل عامل دعوت نمودند .
علّامه مغنيّه دعوت آنان را اجابت نمود و به جنوب لبنان عزيمت نموده ، در زادگاه خود رحل اقامت انداخت و مسئوليت ارشاد شيعيان آن سامان را چون پدرى مهربان به عهده گرفت . سه سال بعد به « طير حرفا » منتقل شده ، به مدّت ده سال در آن سامان به تأليف و تحقيق و تدريس و تبليغ پرداخت .
به سال 1367 ه به بيروت مهاجرت نمود ، تا در سطحى وسيعتر خدمات علمى و تبليغى خود را دنبال نمايد .
در اوايل ورود به بيروت از او دعوت شد كه منصب قضاوت را بپذيرد ، او نيز علىرغم نداشتن ميل قلبى به مناصب دولتى ، به دليل مظلوميّت شيعيان جبل عامل آن را پذيرفت ، شايد بتواند گامى بردارد و حق مظلومى را باز ستاند .
يك سال بعد مستشار دادگاه عالى شيعيان شد و به سال 1370 ه به رياست ديوان عالى كشور برگزيده شد .
علّامه مغنيّه هرگز به جاه و مقام ، و مالومنال علاقه نداشت ، بلكه عاشق خدمت و تشنه رفع ستم از شيعيان ستمكش كشور بود ، ازاينرو هرگونه پيشنهاد خدمت در هر پستى مىشد مىپذيرفت ، به شرط اينكه عزّت ، شرف و حيثيت مذهبى و عقايد دينى او صدمه نخورد .
به سال 1375 ه در مورد يك خانوادهى لبنانى مقيم شيلى داستانى پيش آمد كه وزير دادگسترى لبنان ( كاظم خليل ) از مرحوم مغنيّه خواست كه دربارهى آن خانواده لبنانى حكم خلافى صادر كند و دو فرزند آنها را از ارث پدرشان محروم كند ، مرحوم مغنيّه زير بار نرفت . وزير دادگسترى هر قدر در تطميع او كوشيد مؤثّر نشد ، به
معيارهاى اخلاقى در فقه امام جعفر صادق ( ع ) ( قيم أخلاقية في فقه الإمام جعفر الصادق ع ) ( فارسى ) — صفحة 198
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٩٨