بدعتگزار گمراه
امام صادق عليه السّلام فرمود :
( من دعا النّاس الى نفسه و فيهم من هو اعلم منه ، فهو مبتدع ضالّ ) ؛
« كسى كه مردم را به سوى خودش دعوت كند ، درحالىكه در ميان مردم داناتر از او وجود داشته باشد ، او بدعتگزار و گمراه است . »
هنگامى كه دو نفر دانشمند موجود باشند و يكى از آنها داناتر از ديگرى باشد ، بر كسى كه اعلم نيست واجبست كه مردم را به سوى اعلم راهنمائى كند ، به شرط اينكه به دين و عدالت او اطمينان داشته باشد ، ولى اگر دين و عدالت او مورد اعتماد نباشد ، راهنمائى كردن به سوى او حرامست و عمل كردن به گفتار او جايز نيست اگرچه از نظر علمى به مراحل بسيار والائى رسيده باشد . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد :
( كفى بخشية اللّه علما ، و كفى بالاغترار باللّه جهلا ، انّ اللّه يغفر للجاهل سبعين ذنبا ، قبل ان يغفر للعالم ذنبا واحدا ، و من تعلّم و عمل للّه دعى فى ملكوت السّموات عظيما ) ؛
« دانشى بالاتر از خوف و خشيت پروردگار نيست ، و جهالتى بالاتر از گستاخى در برابر خداوند نيست ؛ خداوند متعال هفتاد گناه جاهل را مىآمرزد پيش از آنكه از يك گناه عالم بگذرد ؛ كسى كه براى خدا دانش فراگيرد و براى خدا به آن عمل كند در ملكوت آسمانها بزرگ خوانده مىشود . »