سلطانيه :
شهر قديمى عراق عجم كه در ميان دشت وسيعى قرار گرفته است . اين شهر در گذشته بزرگ و باشكوه بوده ، ولى فعلا جز مسجدى با معمارى بسيار عالى كه مدفن سلطان محمد خدابنده است چيز جالب توجهى ندارد . اين مسجد كاملا به ويرانهاى تبديل شده ، ايرانيها سنگها و مرمرهاى آن را براى تزيين خانههاى خود از جا مىكنند . در حال حاضر در شهر سلطانيه فقط چند خانهى مسكونى وجود دارد . در نيم فرسخى ويرانههاى شهر ، شاه همه ساله اردوى تفريحى خود را برپا مىكند . در وسط اردوگاه قصر كوچكى بر روى تپهاى كه مشرف به دشت مىباشد و منظرهاى بسيار عالى دارد ، بنا نموده است .
اين قصر كه صورت كلاهفرنگى را دارد مختص سكونت زنها است در صورتى كه چادرها به شخص شاه و درباريانش اختصاص دارد .
سلماس :
شهر بزرگ پرجمعيت و مركز حكومت ناحيهى بالنسبه مهمى است . سلماس در وسط دشت وسيعى به همين نام واقع گرديده است . قسمت اعظم ساكنين آن را ارامنه و نسطوريها تشكيل مىدهند . در حوالى شهر چند خرابهى بىاهميت وجود دارد . دشت سلماس يكى از حاصلخيزترين مناطق ايران و پوشيده از باغهاى عالى است كه ميوههاى بسيار خوشمزه و كمياب توليد مىكنند . جمعيت شهر در حال حاضر با مقايسه با آنچه در گذشته بوده ، خيلى كمتر است با اين حال هنوز هم نزديك سى هزار نفر جمعيت دارد . با توجه به اينكه سهچهارم شهر ويرانه است مىتوان به كثرت جمعيتى كه سابقا داشته است پى برد . سلماس تنها شهر ايران است كه داراى كليساى كاتوليك رمى مىباشد كه به وسيلهى پيرمردى نسطورى كه در رم تحصيل نموده است و در همانجا به مقام اسقفى رسيده است ، اداره مىشود .
سليمانيه :
در كنار رودخانهى كرج بنا شده است . به كرج رجوع شود .